کد : MD-127      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۲ شنبه ۲ آذر      تعداد بازدید : 418

سینمای کودک پیش از انقلاب

سینمای کودک پیش از انقلاب

 

تا پیش از دهه‌ی 1340، رد و اثر قابل اعتنایی از سینمای کودک در ایران به چشم نمی‌خورد.
اوایل این دهه، کوشش‌هایی برای ساخت آثار پویانمایی (کارتون) صورت می‌گیرد که به تشکیل واحد انیمیشن وزارت فرهنگ و هنر می‌انجامد.
در همین سال‌ها تلویزیون ملی ایران نیز تأسیس می‌شود و نیاز مبرمی برای تولید آثار ویژه‌ی کودکان احساس می‌گردد؛ اما جدی‌ترین کوشش‌ها با تأسیس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان آغاز می‌شود.
کانون پرورش فکری در سال ۱۳۴۴ اساساً به منظور انتشار کتاب برای کودکان و نوجوانان تأسیس گردید، هرچند خیلی زود دامنه‌ی فعالیت آن به زمینه‌های دیگر کشیده ‌شد؛ نقاشی، موسیقی، تئاتر ... و سرانجام فیلم و سینما.
در سال ۱۳۴۵، اولین جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم‌های کودکان با همت کانون پرورش فکری آغاز به کار می کند، بدون آن‌که فیلمی از ایران در آن حضور داشته باشد.
این جشنواره هم‌چنان بدون حضور فیلمی از ایران به کار خود ادامه می‌دهد تا تشکیل مرکز سینمایی کانون.
مرکز سینمایی کانون پرورش فکری به منظور تهیه‌ی فیلم‌های ارزنده‌ی آموزشی و تفریحی برای کودکان و نوجوانان و راهگشایی جهت گسترش این صنعت در ایران، از سال ۱۳۴۹ فعالیت خود را آغاز کرد.
سرمایه‌ی اولیه‌ی ایجاد این مرکز، از محل درآمد نمایش‌های سیرک مسکو که به ابتکار کانون در آبادان و تهران برگزار گردید، فراهم شد.
کانون پس از تدارک گروه فنی و وسایل و تجهیزات لازم، به تهیه‌ی فیلم پرداخت. پس از تأسیس مرکز سینمایی کانون، اولین سری تولیدات ایران در جشنواره‌ی کودکان عرضه گردید.
در دیگر سو، تلویزیون ملی ایران نیز وضع مشابهی داشت. اولین آثار عرضه‌شده‌ی کودک در آن سال‌ها، فیلم‌ها و کارتون‌های خارجی بود، ولی در اواخر دهه‌ی ۴۰، تولید و ساخت برنامه‌های ویژه‌ی کودک آغاز ‌شد؛ اما سطح کیفی این آثار کجا و آثار فیلمسازان کانون کجا!؟
برخلاف گام محکم کانون در آغاز راه، سال‌ها طول می‌کشد تا این آثار به استانداردهای ساخت نزدیک شوند.
با وجود همین اختلاف کیفی، اغلب فیلمسازان جوان و مستعد آن روزگار جذب کانون ‌شدند؛ «عباس کیارستمی، بهرام بیضایی، ناصر تقوایی، محمدرضا اصلانی، نورالدین زرین‌کلک، فرشید مثقالی، علی‌اکبر صادقی، رضا علامه‌زاده، پرویز کیمیاوی، مسعود کیمیایی، مرتضی ممیز، ابراهیم فروزش، کیومرث پوراحمد، امیر نادری، شاپور قریب، آیدین آغداشلو و ...».
در این دوران، کانون تنها به ساخت فیلم بسنده نمی‌کند، بلکه در جوار آن برنامه‌های دیگری را نیز پیش می‌برد؛ دوره‌های آموزش فیلمسازی را تدارک می‌بیند که برایند آن تشکیل مرکز آموزش فیلمسازی برای کودکان و نوجوانان و ثمره‌ی آن، آثار مقبول و بعضاً درخشانی است که توسط هنرجویان این مرکز ساخته و عرضه می‌شوند.
علاوه بر این، کانون یکی از سینماهای تهران یعنی «سینما پلازا» را به نمایش آثار برجسته‌ی ایرانی و خارجی برای کودکان اختصاص می‌دهد و در ادامه، مرکز تجربیات نقاشی متحرک را برای ساخت آثار انیمیشن راه‌اندازی می‌کند.
به قولی کانون تا پیش از انقلاب برای سینمای کودک همه کاری می‌کند جز ساخت فیلم بلند سینمایی.
در میان تولیدات کانون پیش از انقلاب، تنها سه اثر زمانی بیش از یک ساعت دارند؛ «مسافرِ» عباس کیارستمی، «سه ماه تعطیلیِ» شاپور قریب و «ساز دهنیِ» امیر نادری.
 
نظر شما :
captcha