کد : MD-3746      تاریخ ایجاد : ۱۳۹۸ سه شنبه ۱۸ تير      تعداد بازدید : 37

زمان

زمان یا وقت بعدی سه بعدی است که در ذهن انسان خطور می‌کند و نشان دهنده آن است که زمان بر صورت سه بعدی از زمان گذشته به شکل عبوری از ذهن خطور کرده و به حال و آینده می‌رسد.

زمان یا وقت بعدی سه بعدی است که در ذهن انسان خطور می‌کند و نشان دهنده آن است که زمان بر صورت سه بعدی از زمان گذشته به شکل عبوری از ذهن خطور کرده و به حال و آینده می‌رسد. می‌توان به زمان فاصلهٔ قوه تا فعل یا فاصلهٔ شروع تا پایان گفت. اما این شکل در فضا و خلأ به شکل پنج بعدی می‌گذرد و به این‌طور نیست که گذشته در ذهن خطور کند بلکه این آینده و حال است که در ذهن خطور کرده و نشان می‌دهد این انسان است که می‌تواند آینده خود را به‌طور پنج بعدی ببیند و این کار طوری است که زمان در حال اتمام است. اما در فضا ذهن انسان پیشروی بیشتری از گذر زمان دارد و از حال خود به آینده خود می‌رود است که در آن اتفاقات از گذشته تا به حال و از حال تا آینده رخ می‌دهند. از نظر واژه‌شناسی ایرانی، زمان ریشه گرفته از واژه زروان است که الهه زمان در ایران پیش از اسلام بوده‌ است.چند دیدگاه گوناگون در تعریف زمان وجود دارد. دیدگاه نخست بیان می‌کند که زمان قسمتی از ساختارهای اساسی جهان است، بُعدی است که اتفاقات پشت سر هم در آن رخ می‌دهند. همچنین این دیدگاه بیان می‌کند که زمان قابل اندازه‌گیری است. این یک نوع دیدگاه واقع گرایانه‌است که آیزاک نیوتن بیان می‌کند و از این رو گاهی با نام زمان نیوتونی شناخته می‌شود.

 

در مقابل، دیدگاه دیگری چنین بیان می‌کند که زمان قسمتی از ساختارهای ذهنی انسان است (همراه فضا و عدد) آن چنان‌که ما در ذهن خود رشتهٔ رویدادها را دنبال می‌کنیم همچنین در ذهن خود برای طول آن اتفاقات کمیت‌هایی را از قبیل ثانیه، دقیقه و ساعت تعریف می‌کنیم. تعریف دوم به هیچ ماهیت مستقلی برای زمان اشاره نمی‌کند که اتفاقات درون آن رخ دهد. این دیدگاه حاصل کار گوتفرید لایبنیتس و امانوئل کانت می‌باشد که زمان را قابل اندازه‌گیری نمی‌داند و می‌گوید تمام اندازه‌ها در سیستم ذهنی بشر رخ می‌دهد. و تعریف سوم نیز زمان سرعت تحلیل ذهن ماست.

 

به‌طور کلی در فیزیک زمان و فضا به عنوان کمیت‌های بنیادی به‌شمار می‌آیند و امکان بیان تعریفی دقیق برای آن‌ها در قالب دیگر کمیت‌ها نیست به این خاطر که بقیه کمیت‌ها هم‌چون سرعت، نیرو و انرژی همگی به وسیله این دو کمیت تعریف شده‌اند. داود بن محمود قیصری، در سده هشتم هجری و در رساله «معمای زمان» می‌نویسد که «زمان نه آغازی دارد و نه پایانی. زمان، قابل تقسیم نیست و آنچه که ما آنرا بخش می‌کنیم تنها در پندار ماست.» از یک منظر زمان را با ارزش تر ازپول و طلا دانسته‌اند، چرا که پول و طلای از دست رفته را می‌توان به دست آورد ولی زمان از دست رفته را هرگز نمی‌توان به دست آورد.

 

سریال‌های محرم را بشناسید
۱۳۹۸/۶/۹
سریال‌های محرم را بشناسید
بازدید : ١٧
وقتی دانشگاه های ایران از دانشگاه های آمریکا پیش می افتند
۱۳۹۸/۵/۲۰
وقتی دانشگاه های ایران از دانشگاه های آمریکا پیش می افتند
بازدید : ٢٦
وقتی یک ایده استارت‌آپی بزرگ شد/ در نمایشگاه الکامپ چه گذشت؟
۱۳۹۸/۵/۱
وقتی یک ایده استارت‌آپی بزرگ شد/ در نمایشگاه الکامپ چه گذشت؟
بازدید : ٣٤
چگونه صاحبِ «زمان» شویم؟
۱۳۹۸/۴/۱۸
چگونه صاحبِ «زمان» شویم؟
بازدید : ٣٥
نظر شما :
captcha