و من خطبة له ع في ذكر المكاييل و الموازين

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

( 219 ) 129 گفتارى است از آن حضرت درباره‏ى پيمانه‏ها و ترازوها اى بندگان خدا ، شما و تمامى آرزوهاى اين جهانيتان ، ميهمانهايى هستيد با فرصتهايى معين ، و وامدارانى با مهلت مقرر ، مدتى رو به كاهش و عملى محفوظ . پس چه بسا جنبشها كه تباهى آور باشند ، و چه بسيار تلاشها كه زيانباراند ، چرا كه اينك شما ، در زمان و فضايى قرار گرفته‏ايد كه با گذر هر آن ، نيكى گامى به واپس مى‏نهد و بدى گامى به پيش بر مى‏دارد ، و اهريمن را در تباهى مردم ، آزمندى فزاينده‏اى باشد ، كه اينك همان لحظه‏هاى حساسى به شمار آيد كه امكانهاى او نيرو گرفته ، توطئه‏اش گسترش مى‏يابد ، و به آسانى شكار دلخواه را فراچنگ مى‏آورد . به هر جا و هر كس كه خواهى ژرف بنگر ، چه توانى ديد ؟ جز از درويشى كه با فقر دست و پنجه نرم كند ؟ يا توانگر و ثروتمندى كه نعمت خداى را كفران ورزد ؟ يا تنگ چشمى كه بخل به حق خدا را ثروت‏اندوزى پندارد ؟ يا سركش و قانون شكنى كه گويى گوش پند نيوشش نباشد ؟ پس نيكان ، پاكان ، آزادگان و بخشندگان شما [ 148 ] كجايند ؟ كجايند كسانى كه در داد و ستد پارسا بودند و در انتخاب خطوط فكرى و سياسى سخت پاكيزه گراى ؟ مگر نه كه آنان همگى از اين دنياى پست و بودن گذرا و كاستى‏پذير ، كوچ كرده‏اند ؟ و نه آيا كه اكنون شما بر جاى آنان تكيه زده‏ايد ، در ميان تفاله‏هايى كه چنان بى‏ارج و چندش آوراند كه لبهاى انسان به نكوهششان نيز نمى‏جنبد ؟ « ما همه از آن خداييم و به سوى او باز مى‏گرديم » فساد چهره نموده است ، اما كسى به انكار و تغييرش برنمى‏خيزد و در پرخاش به آن هيچ فريادى به گوش نمى‏رسد . با اين همه آيا برآنيد كه سايه‏ى خدا را در سراى مقدسش نصيب بريد و عزيزترين اوليايش به شمار آييد ؟ حاشا ، كه خداى را براى درآمدن به بهشتش نمى‏توان فريب داد ، و در نيل به خرسنديش ناگزير بايد به فرمانش گردن نهاد . لعنت خداى بر كسانى باد كه به معروف امر مى‏كنند اما خود آن را وا مى‏گذارند ، و منكر را نهى مى‏كنند و خود بدان دست مى‏يازند .