و من كلام له ع و قد شاوره عمر بن الخطاب في الخروج إلى غزو الروم

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

134 سخنى از آن حضرت ( ع ) عمر براى اينكه خود به نبرد روميان رود با او مشورت كرد و على ( ع ) فرمود : خداوند ، براى پيروان اين دين ، بر عهده گرفته است كه حوزه دينشان را مستحكم گرداند و حريم اسلام را از تعرض خصم مصون دارد . آن خداوندى ، كه ياريشان كرد و هنوز شمارشان اندك بود و كس به ياريشان برنمى‏خاست و آنان را از دشمنانشان حفظ كرد و حال آنكه ، آنان را شمار اندك بو و توان دفاع از خود را نداشتند . اوست كه زنده است و نمى‏ميرد . اگر تو خود به سوى دشمن روى و خود با دشمن روياروى شوى ، اگر مغلوب گردى ، مسلمانان را تا اقصا بلادشان پناهگاهى نمى‏ماند و بعد از تو مرجعى ندارند كه به آن باز گردند . پس مردى سلحشور را به سوى ايشان بفرست و سپاهى گران همراه او كن كه هم جنگ آزموده باشند و هم نيكخواه اسلام . اگر خداوند پيروزش گرداند كه اين همان است كه تو خواسته‏اى و اگر كار را گونه‏اى ديگر افتاد ، در آن حال ، تو پناه مردم و مرجع مسلمانان خواهى بود .