متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

[ 212 ] 180 گفتارى است از آن حضرت گروهى از لشگريان مولا ، مصمم شدند كه به خوارج بپيوندند ، و در اين تصميم انگيزه‏ى اصليشان ترس از امير مومنان كه بر او درود باد و نوعى احساس نا امنى بود . حضرت براى كسب اطلاع از وضع آنان مردى از ياران خويش را گسيل داشت و در بازگشتش پرسيد : « سرانجام احساس امنيت كردند و ماندند ، يا با ترسى موهوم گريختند ؟ » مرد پاسخ داد : « نه ، اى امير مومنان ، آنها گريختند » . حضرت فرمود : ( 324 ) دور باش بر آنان ، دورباشى چونان دور باش قوم ثمود هشدار كه چون نيزه‏ها آماجشان سازد و شمشيرها بر فرقشان فرود آيد ، از اين موضع‏گيرى پشيمان شوند . امروز شيطان جذبشان كرده است ، اما فردا با بيزارى تنهاشان مى‏گذارد . همين كيفرشان بس كه از هدايت بيرون شده‏اند و در امواج گمراهى و كورى فرو رفته‏اند ، از حق روى برتافته‏اند و در برهوت سرگردان‏اند .