و من كلام له ع في ذكر السائرين إلى البصرة لحربه ع

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

[ 95 ] 209 گفتار آن حضرت درباره كسانى كه براى جنگ با آن حضرت به سوى بصره آمده بودند مى‏فرمايد : فَقَدِمُوا عَلَى عُمَّالِي وَ خُزَّانِ بَيْتِ مَالِ اَلْمُسْلِمِينَ اَلَّذِي فِي يَدَيَّ وَ عَلَى أَهْلِ ؟ مِصْرٍ ؟ كُلُّهُمْ فِي طَاعَتِي وَ عَلَى بَيْعَتِي فَشَتَّتُوا كَلِمَتَهُمْ وَ أَفْسَدُوا عَلَيَّ جَمَاعَتَهُمْ وَ وَثَبُوا عَلَى شِيعَتِي فَقَتَلُوا طَاِئفَةً منْهُمْ غَدْراً وَ طَاِئفَةٌ عَضُّوا عَلَى أَسْيَافِهِمْ فَضَارَبُوا بِهَا حَتَّى لَقُوا اَللَّهَ صَادِقِينَ عضّوا على اسيافهم : شمشيرها را به همراه خود داشتند . « آنان بر ماموران من و خزانه‏داران بيت المال مسلمين و نيز بر اهل شهرى كه همه در اطاعت و بيعت من بودند وارد شدند ، اجتماع آنها را برهم زدند و انديشه آنان را درباره من تباه كردند ، بر شيعيان من حمله بردند ، عده‏اى را ناجوانمردانه كشتند ، ولى جمعى از ايشان دليرانه دست به قبضه شمشير برده و با آنان جنگيدند تا سرانجام صادقانه به ديدار پروردگار خود نايل آمدند و شربت شهادت نوشيدند » . منظور از « مصر » شهر بصره است ، و مقصود از كسانى كه بر آن شهر [ 96 ] حمله كردند ، طلحه و زبير و پيروان آنان است ، اما حالات آنان و كارهايى كه در بصره با مأموران حضرت انجام داده‏اند ، در جاى خود بطور كامل بيان شده است . و توفيق از خداوند است .