و من كلام له ع لما مر بطلحة بن عبد الله و عبد الرحمن بن عتاب بن أسيد و هما قتيلان يوم الجمل

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

219 و از سخنان آن حضرت است چون به طلحه 1 و عبد الرّحمن بن عتّاب ابن اسيد 2 كه در نبرد جمل كشته افتاده بودند ، گذشت ابو محمد 3 در اينجا غريب مانده است . به خدا خوش نداشتم قريش كشته زير تابش ستارگان 4 افتاده باشند . كين خود را از بنى عبد مناف 5 گرفتم ، و سركردگان بنى جمح 6 از دستم گريختند آنان براى كارى كه در خور آن نبودند 7 گردن افراشتند . ناچار گردنهاشان شكسته ، دست بازداشتند 8 .