و من كتاب له ع إلى معاوية

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

( 511 ) 48 نامه‏اى به معاويه بى‏گمان قانون شكنى و منطق ستيزى ، آدمى را در دين و دنيايش به گرداب تباهى مى‏كشاند و ناتوانيهايش را در برابر عيب جويانش به نمايش مى‏گذارد . تو نيك مى‏دانى كه آب رفته را به جوى باز نتوانى آورد . پيش از تو نيز گروههايى به ناحق جريانى را هدف گرفتند و تاويل بر خدا را وسيله‏ى نيل بدان كردند ، اما خدا دروغشان را افشا كرد زنهار از روزى كه در آن هر كه فرجام كارش ستوده باشد ، مورد رشك قرار مى‏گيرد اما آن كه زمام خويش را به شيطانى سپرده ، با او در نياويخته باشد ، پشيمان مى‏شود . تو ما را به داورى قرآن فرا مى‏خوانى ، هر چند كه خود اهل آن نباشى ، و ما نه تو را كه داورى قرآن را پاسخ مثبت مى‏دهيم . و السلام