و من خطبة له ع بعد غارة الضحاك بن قيس صاحب معاوية على

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

29 و از خطبه‏هاى آن حضرت است اى مردمى كه به تن فراهميد و در خواهشها مخالف هميد ، سخنانتان تيز ، چنانكه سنگ خاره را گدازد ، و كردارتان كند ، چنانكه دشمن را درباره شما به طمع اندازد . در بزم ، جوينده مرد ستيزيد و در رزم ، پوينده راه گريز . آن كه از شما يارى خواهد خوار است ، و دل تيمار خوارتان از آسايش به كنار . بهانه‏هاى نابخردانه مى‏آوريد ، و چون وامدارى كه پى در پى مهلت خواهد امروز و فردا مى‏كنيد . آن كه تن به خوارى داده ، دفع ستم را چگونه شايد ؟ كه حق جز با كوشش بدست نيايد . حال كه خانه شما را گرفتند براى كدام خانه پيكار مى‏كنيد ؟ و پس از من در كنار كدام امام كارزار مى‏كنيد ؟ به خدا سوگند ، فريفته كسى است كه فريب شما را خورد ، و بى‏نصيب كسى است 1 كه انتظار پيروزى از شما برد . تير بى پيكان را مانيد ، كه آسيبى به دشمن نمى‏رساند ، به خدا سوگند ، نه [ 31 ] گفته شما را باور ، و نه سوداى ياريتان را در سر ، و نه دشمن را از شما بر حذر مى‏دارم دردتان چيست ؟ و دارويتان كدام است ؟ و شما را چه عادت و مرام است آخر شاميان هم ، چون شمايند . اينهمه گفتار بى‏كردار ؟ بى‏پروا و ناپرهيزگار و در غير حقّ طمعكار ؟