و من كتاب له ع إلى معاوية

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

( 541 ) 55 نامه‏اى به معاويه اما بعد ، بى‏گمان خداى سبحان دنيا را مقدمه‏ى زندگى پس از آن قرار داده است ، و آن را براى مردم بوته‏ى آزمونى خواسته است تا هر آن كه را نيكوكارتر است ، باز شناسد . اين مسلم است كه ما براى دنيا آفريده نشده‏ايم و ماموريتمان تلاش در جهت آن نيست ، بلكه آزمايش را در دنيا نهاده شده‏ايم . اينك خداوند مرا با تو ، و تو را با من به بوته‏ى آزمون نهاده است پس يكى‏مان را بر ديگرى حجت ساخته است . آنك تو با انگيزه‏ى دنيا دوستى به تاويل قرآن پرداختى ، و با همكارى اهل شام ، به آنچه دست و زبانم به آن آلوده نبود ، مرا متهم كردى ، و در اين كژ راهه ، عالمانتان ، ناآگاهان را و به پا خاستگانتان ، نشستگان را برانگيختند . اينك تقواى الهى پيشه كن و با شيطان كه مى‏كوشد زمامت را به دست گيرد درآويز ، به سوى آخرت روى آر كه راه ما و تو سرانجام بدان سو خواهد بود . زنهار كه خداوند با پيش آمدى كوبنده ريشه‏ات را هدف گيرد و نسلت را قطع كند ، كه سوگندى تخلف ناپذير ياد مى‏كنم كه اگر سرنوشت ، من و تو را در ميدان نبرد فراهم آورد ، در صحنه‏ى پيكار با تو چندان پاى بر جا مانم « تا ميان من و تو خدا داورى كند ، كه او است بهترين داوران » . ( قرآن كريم ، سوره‏ى 7 ، آيه‏ى 87 )