و من كلام له ع لما أنفذ عبد الله بن عباس إلى الزبير يستفيئه إلى طاعته قبل حرب الجمل

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

31 و از سخنان آن حضرت است به پسر عباس چون او را نزد زبير فرستاد تا وى را به طاعت خويش بازگرداند ، پيش از جنگ جمل . با طلحه ديدار مكن ، كه گاوى را ماند شاخها راست كرده ، به كار دشوار پا گذارد و آن را آسان پندارد . به سر وقت زبير رو ، كه خويى نرمتر دارد ، و بدو بگو خالزاده‏ات 1 گويد : در حجاز مرا شناختى ، و در عراق نرد بيگانگى باختى ، چه شد كه بر من تاختى ؟ [ مى‏گويم ، جمله « فما عدا ممّا بدا » نخستين بار از او شنوده شده است . ]