و من خطبة له ع خطبها عند علمه بغزوة النعمان بن بشير صاحب معاوية لعين التمر و فيها يبدي عذره و يستنهض الناس لنصرته

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

39 و از خطبه‏هاى آن حضرت است گرفتار كسانى شده‏ام كه چون امر مى‏كنم فرمان نمى‏برند ، و چون مى‏خوانم پاسخ نمى‏دهند . اى ناكسان براى چه در انتظاريد ؟ و چرا براى يارى دين خدا گامى برنمى‏داريد ؟ دينى كو كه فراهمتان دارد ، غيرتى كو تا شما را به غضب آرد ؟ 1 فرياد مى‏خواهم و يارى مى‏جويم ، نه سخنم مى‏شنويد نه فرمانم را مى‏بريد ، تا آنگاه كه پايان كار پديدار گردد و زشتى آن آشكار . نه انتقامى را با شما بتوان كشيد ، و نه با يارى شما به مقصود توان رسيد . شما را به يارى برادرانتان خواندم ، همچون شترى كه از درد سينه بنالد و زخم پشت او را از رفتن بازدارد ، ناله در گلو شكستيد و بر جاى خويش نشستيد . سرانجام دسته‏اى نزد من آمد لرزان ، ناتوان « گويى به كام مرگشان مى‏برند و آنان نگران 2 » . [ مى‏گويم ، « متذائب » از سخن امام ، به معنى مضطرب است ، از « تذائبت الرّيح » يعنى وزش باد مضطرب گشت ، و ذئب را ذئب گرگ ناميده‏اند چون در رفتن اضطراب دارد . ]