و من خطبة له ع و هي في التزهيد في الدنيا و ثواب الله للزاهد و نعم الله على الخالق التزهيد في الدنيا

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

52 خطبه‏اى از آن حضرت ( ع ) گزيده‏اى از اين خطبه را پيش از اين آورديم . در اينجا ، روايت ديگرى از آن را مى‏آوريم . زيرا ميان دو روايت تفاوتهايى است . بدانيد ، كه دنيا پيوند بريده است و روى در رفتن دارد و بانگ وداع برداشته و خوشيهايش جامه دگر كرده‏اند . آرى ، دنيا پشت كرده و شتابان مى‏رود و ساكنان خود را به سوى فنا مى‏راند و همسايگان خود را به ديار مرگ مى‏كشاند . شهد آن به شرنگ بدل شده و زلال آن تيره گرديده . از آن بر جاى نمانده ، مگر ته مانده‏اى ، به قدر قطره‏اى چند در ته خردك مشكى يا به قدر جرعه‏اى كه روى ريگى را كه در ته قدحى افكنده باشند ، بپوشاند ، كه اگر تشنه‏اى آن را بمكد از او دفع عطش نكند . اى بندگان خدا ، آهنگ سفر كنيد ، از اين سرايى كه ساكنانش دستخوش زوال‏اند . مبادا ، كه در اين سراى فانى گرفتار خواهشهاى نفسانى شويد و نپنداريد ، كه زندگى شما در آنجا به دراز خواهد كشيد . به خدا سوگند ، اگر چون اشتران فرزند مرده ، ناله سر دهيد و چون ، آواز حزين كبوتران جفت گم كرده زارى كنيد ، و چون راهبان تارك دنيا فرياد برآوريد و مال و فرزند ، رها كرده به سوى خدا رويد تا شما را به خود نزديك سازد و درجت شما فرا برد ، يا گناهى را كه رسولان او در دفتر اعمال نوشته‏اند بزدايد ، هر آينه ، در برابر ثوابى كه براى شما اميد مى‏دارم يا در برابر عذابى كه شما را از آن بيم مى‏دهم ، بس ناچيز است و اندك . [ 121 ] به خدا قسم ، اگر از عشق به خداوند يا از ترس او دلهايتان گداخته شود و از شوق و بيم از چشمانتان خون روان گردد و ، تا دنيا باقى است ، در همين حال بمانيد ، اين اعمال و نهايت كوششى كه در طاعت او به كار مى‏بريد ، در برابر نعمتهايى بزرگ كه خدا به شما ارزانى داشته ، هيچ است و در برابر اين موهبت كه شما را به ايمان راه نموده است بى‏مقدار .