متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

219 ( 788 ) آن كه بر دنيا اندوهگين شود ، به راستى به قضاى خداوندى خشمگين [ 449 ] شده باشد ، و كسى كه از مصيبتى كه بدان گرفتار آمده ، گلايه كند ، در واقع از پروردگار خويش به گلايه پردازد ، و آن كه نزد توانگرى رود و به سبب ثروتش كرنش كند ، دو سوم دينش را از دست بدهد ، و آن كه در زندگى قراءت قرآن كند ، و از پس مرگ به آتش اندر شود ، بى‏گمان از كسانى است كه آيات خدا را به سخره گرفته باشد ، و هر كه قلبش شيفته‏ى دنيا شود ، به اندوهى بى‏زوال ، آزى ماندگار و آرزويى نايافتنى گرفتار آيد .