متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

335 در حضور امام ( ع ) مردى به مرد ديگرى كه خداوند به او پسرى داده بود به عنوان تبريك گفت : فرزند رزمنده گوارايت باد امام ( ع ) فرمود : لاَ تَقُلْ ذَلِكَ وَ لَكِنْ قُلْ شَكَرْتَ اَلْوَاهِبَ وَ بُورِكَ لَكَ فِي اَلْمَوْهُوبِ وَ بَلَغَ أَشُدَّهُ وَ رُزِقْتَ بِرَّهُ « چنين مگو ، بلكه بگو : خداوند بخشنده را سپاسگزار باش . فرزندى را كه به تو مرحمت كرده ، تو را مبارك باد ، اين فرزند به كمال توانايى برسد و از نيكوكارى او بهره‏مند گردى . » اين سخن ارشادى از طرف آن بزرگوار ، براى تبريك گويى به وجود فرزند است ، و در آن چهار فايده است : 1 يادآورى پدر به سپاسگزارى خدا و توجّه به او . 2 درخواست نزول بركت از جانب خدا ، از طريق درخواست و دعا درباره مرحمتى كه به او شده است . 3 دعاء براى بقاى فرزندى كه خداوند داده و براى رسيدن به رشد ، يعنى كمال توانايى براى استفاده وى . 4 دعا براى بهره‏مندى و سود بردن از او ، يعنى خداوند به او نيكى و فايده را روزى كند .