و من خطبة له ع و فيها صفات ثمان من صفات الجلال

متن ترجمه آیتی ترجمه شهیدی ترجمه معادیخواه تفسیر منهاج البرائه خویی تفسیر ابن ابی الحدید تفسیر ابن میثم

( 122 ) 84 گفتارى است از آن حضرت گواهى مى‏دهم كه جز الله معبودى نيست ، كه يگانه‏اى بى‏همتا است . هم نخست بى‏كران ، كه پيش از او هيچ چيزى نبوده است ، و هم پايان بى‏كران كه نهايت و پايانيش نيست . بر ويژگيهايش پرده‏ى پندارى فرو نيفتد ، و جستار هيچ قلبى در فهم چه گونگيش به پايان نرسد . بر ساحتش ، تجزيه و تبعيض را راهى نباشد ، و چشم و دلها بر او احاطه نيابد . ( 123 ) بخشى ديگر از همان گفتار پس اى بندگان خدا ، از عبرتهاى سودمند پند گيريد و از آيات روشن‏گر عبرت آموزيد ، و تاثير پذيرفته از انذارهاى رسا باز ايستيد ، و بكوشيد از ياد و پندها بيشترين سود ممكن را فرا چنگ آريد . كه گويى هم اكنون ديو مرگ بر گلوتان چنگ [ 86 ] افكنده ، رشته‏ى آرزوهاتان گسسته است و در جو سياهى از جريانهاى چندش آور قرار گرفته‏ايد و به سوى فرودگاه سرنوشت خويش رانده مى‏شويد در حالى كه هر كدامتان را انگيزه‏اى است كه به سوى محشرش مى‏راند و شاهدى كه اعمالش را گواه باشد . ( 124 ) و بخشى ديگر در توصيف بهشت درجاتى ممتاز از يكديگر و جايگاههايى گونه گون ، كه نه نعمت در آن پايان پذيرد ، و نه ساكنانش را كوچى باشد ، جاودانگى يافتگانش را پيرى تهديد نمى‏كند ، و هر كه در آن جا است ، هرگز افسرده نمى‏شود .