شهدای دانشمند هسته ای ایران

بازدید : 90
۱۳۹۹ پنج شنبه ۴ دي

شهدای دانشمند هسته ای ایران

در امتداد شهادت

عصر جمعه؛ ۷ آذر 1399 بود که بعد از ساعت ها گمانه زنی و اخبار ضد و نقیض درباره ترور یکی از دانشمندان هسته ای و دفاعی کشورمان توسط یک گروهک تروریستی مسلح در شهر آبسرد، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با صدور اطلاعیه ای ترور و شهادت محسن فخری زاده معاون وزیر و رئیس سازمان پژوهش و نوآوری دفاعی (سپند) در یک عملیات تروریستی را تائید کرد.

فخری زاده به عنوان یکی از پنج شخصیت ایرانی در فهرست ۵۰۰ نفره قدرتمندترین افراد جهان از سوی نشریه آمریکایی فارین پالیسی نام برده شده است.

نام او تحت عنوان «دانشمند ارشد وزارت دفاع و رئیس پیشین مرکز تحقیقاتی فیزیک (PHRC)» در تاریخ ۲۴ مارس ۲۰۰۷ میلادی، در فهرست تحریم شدگان ایران توسط شورای امنیت سازمان ملل قرار گرفت.

 

اگر چه هنوز فرد یا گروه خاصی مسئولیت این اقدام غیر انسانی علیه ملت ایران و ترور دانشمند ایرانی را برعهده نگرفته است اما شواهد و قرائن گویای نقش رژیم صهیونیستی در این جنایت و ادامه تروریسم دولتی رژیم صهیونیستی علیه مسئولان نظامی و دانشمندان هسته ای ایران است. «بنیامین نتانیاهو» نخست وزیر رژیم صهیونیستی نام او را مستقیماً در اقدامات تبلیغاتی سال گذشته خود به زبان آورد و مدعی شد روی برنامه تسلیحاتی اتمی کار می کرده است. 

ترور دانشمندان هسته ای ایران

ترور و شهادت محسن فخری زاده معاون وزیر و رئیس سازمان پژوهش و نوآوری دفاعی (سپند) تنها اقدام دشمنان ملت ایران برای توقف پیشرفت های علمی و فناوری ایران نیست و آنها در طول این سال ها دست به یک سلسله ترورهای هدفمند علیه دانشمندان هسته ای ایران در طی سال های ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۰ زدند که طی این عملیات مجید شهریاری، مصطفی احمدی روشن، مسعود علیمحمدی، داریوش رضایی نژاد، رضا قشقایی فرد و محسن فخری زاده به شهادت رسیدند.

شهدای دانشمند هسته ای ایران، سند مظلومیت ایران اسلامی هستند. دانشمندانی که با ویژگی های مشترک، اهداف هماهنگ و تلاش های مستمر در مسیر زنده نگه داشتن چرخه هسته ای کشور گام برداشتند. اولین ویژگی مشترک این شهیدان وطن پرستی بود. آنان به رغم تهدیدهایی که می شدند، تا زمانی که جانشان را فدا کردند و بزرگ ترین دارایی شان را در این راه تقدیم کردند، به وظیفه خود به بهترین شکل عمل کردند. دومین ویژگی بارز این شهیدان، تعهد و مسئولیت پذیری آنان بود. همه این افراد تا پای جان، پای مسئولیتی که به آنها محول شد، از هیچ کوششی دریغ نکردند و تا لحظه آخر ماندند و کار کردند و به پیشرفت علم و تکنولوژی این کشور کمک کردند. سومین ویژگی مشترک این شهیدان، خصیصه بارز تسلط بر علمشان بود، تمام آنها از دانشگاه های کشورهای پیشرفته دنیا پیشنهاد داشتند، اما به خاطر عشق و علاقه به وطن این پیشنهادها را رد کردند و ترجیح دادند که از تخصص خود برای کشورشان استفاده کنند. ویژگی چهارم این شهیدان که ویژگی بارز و علت شهادت آنها بود، پیوندی بود که بین علم، تحقیق و عمل بر قرار کردند، همه این افراد دارای مقالات برجسته علمی - پژوهشی در داخل و خارج کشور بودند، از لحاظ بحث های علمی بسیار فعال و افراد قوی بودند اما با این حال اینها در حد تئوری باقی نماندند و این تئوری را به عرصه عمل درآوردند. شهدای هسته ای ایران نماد پیشرفت، علم و آمیختگی علم، ایمان، شجاعت، خون و شهادت هستند که جوانان با بصیرت ایران باید راه آنها را ادامه داده و با پیشرفت روز افزون در عرصه علم و فناوری انتقام خون آنها را از دشمنان و معاندان نظام اسلامی پس گیرند. شهادت پاداش این غیور مردانی بود که با جهاد علمی خود، چراغ علم و روشنایی را در سنگر دانشگاه پر فروغ نگه داشتند و در نهایت با اهدای خون خود، درخت انرژی هسته ای ایران را آبیاری کردند. شهادت بر این مردان آسمانی مبارک باد.

شهید دکتر مسعود علیمحمدی

فرودش بر فرش و فراز مظلومانه اش به عرش، مربوط به 3 شهریورماه 1338 و 22 دی ماه 1388 در شهر تهران بوده است. در سن 50 سالگی، به هنگام خروج از منزل، بر اثر انفجار یک بمب کنترل از راه دور از طرف موساد، ترور و به درجۀ رفیع شهادت نایل شد. وی مدرک کارشناسی را از دانشگاه شیراز(1364)، کارشناسی ارشد(1367) و دکترای فیزیک با گرایش ذرات بنیادی را از دانشگاه صنعتی شریف در سال 1371، کسب کرد. وی از نخستین دانشجویان دورۀ دکترای فیزیک در داخل ایران بود و نخستین شخصی بود که در ایران، موفق به دریافت درجۀ دکتری در فیزیک هسته ای شد. شهید علی محمدی همچنین از اولین دانشجویان دورۀ پسا دکترا در پژوهشگاه دانش های بنیادی بود. تخصص اصلی وی، ذرات بنیادی، انرژی های بالا و کیهان شناسی بوده است. او استاد رسمی دانشگاه تهران بود؛ ولی در دانشگاه های امام حسین علیه السلام و مالک اشتر نیز به تدریس مشغول بود. از درس های ارائه شده توسط وی، می توان به مکانیک کوانتومی و الکترومغناطیس، مکانیک آماری، ذرات بنیادی و نظریۀ میدان های کوانتومی اشاره کرد. همسرش با تأکید بر این که شهید علمی محمدی هیچ کاری را بدون مطالعه و شناخت عمیق انجام نمی داد، دربارۀ آخرین سفر حجی که با او به جا آورد، می گوید: «این سفر، بهترین هدیۀ معنوی از سوی همسرم بود؛ زیرا ماجرا و فلسفۀ تمام اعمال حج را به صورت لذت بخشی برای من بازگو می کرد و این، از بهترین لحظات عمرم بود».

 

شهید دکتر مجید شهریاری

دکتر مجید شهریاری در سال 1345 در زنجان متولد شد. وی دورۀ کارشناسی را در رشته مهندسی الکترونیک در دانشگاه صنعتی امیرکبیر، دورۀ کارشناسی ارشد را در رشتۀ مهندسی هسته ای در دانشگاه صنعتی شریف و دورۀ دکتری را در رشتۀ مهندسی هسته ای در دانشگاه امیرکبیر گذارند.

شهید شهریاری پس از فراغت از تحصیل، به عضویت هیئت علمی دانشگاه شهید بهشتی درآمد و در دانشکدۀ مهندسی هسته ای و در گروه آمورشی کاربرد پرتوها، با مرتبۀ استادیاری به خدمت پرداخت. وی با چاپ 10 مقالۀ علمی پژوهشی در مجلات علمی بین المللی، ارائه سخنرانی در 21 کنفرانس بین المللی، راهنمایی و مشاوره 20 دانشجوی کارشناسی ارشد و راهنمایی 3 دانشجوی دکترا و سرانجام، اجرای 5 طرح پژوهشی با امتیازی بالا، به مرتبۀ دانشیاری ارتقا پیدا کرد و در تاریخ 6 /2 /1389 به درجۀ استادی نایل شد.

همسر استاد شهریاری دربارۀ سلوک شخصی او می گوید: «اوایل ازدواجمان، وقتی نیمه های شب از خواب بیدار می شدم، می دیدم مجید در اتاق مشغول نماز شب است. این رویۀ مجید بود. او در برخی عروسی ها حضور پیدا نمی کرد و با کسی هم تعارف نداشت و می گفت: وقتی قرار است حلالی حرام شود، در آن محل حضور پیدا نمی کنم».

سرانجام، این دانشمند فرزانه و استاد فیزیک هسته ای دانشگاه شهید بهشتی ایران، ۸ آذر ۱۳۸۹ توسط رژیم صهیونیستی و با همکاری اطلاعاتی منافقین، به شهادت رسید. (مجله پرسمان ویژه نامه وحدت در هدف)

 

شهید داریوش رضایی نژاد

فرودش کوتاه بود؛ اما ماندگار. او در 29 بهمن 1356 در یکی از شهرستان های ایلام به دنیا آمد؛ اما هنوز 35 ساله نشده بود که در اول مرداد 1390 توسط سرویس جاسوسی اسرائیل، موساد، مقابل چشم همسر و فرزند 5 ساله اش، آرمیتا، لبیک شهادت گفت. ظرفیت هوشی بسیار بالای داریوش رضایی نژاد، سبب شد که پیش از همکلاسی های خود، تحصیلات ابتدایی، راهنمایی و متوسطه را به پایان برساند. وی در سال 1373 در رشته مهندسی برق، گرایش قدرت در دانشگاه صنعتی مالک اشتر، مشغول به تحصیل شد و در مدت 7 ترم، با رتبه اول از مقطع کارشناسی، فارغ التحصیل شد و در سال 1378 در رشته مهندسی برق، گرایش قدرت در دانشگاه دولتی ارومیه، در مقطع کارشناسی ارشد، مشغول به تحصیل شد. این شهید گران قدر در طول خدمت پربارش، چندین مقاله در حوزه تخصصی خود نگاشت و با وزارت دفاع، همکاری داشت و بسیاری ازطرح های تحقیقاتی را رهبری و اجرا می کرد. وی در چند سال اخیر، مسئول اجرای بسیاری از طرح های تحقیقاتی در دانشگاه های تهران، شهید بهشتی و خواجه نصیرالدین طوسی بود. وی دانشجوی دکترای دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی بود؛ اما فرصت به پایان رساندن این مقطع تحصیلی را پیدا نکرد. همسرش می گوید: «داریوش، نیروی متخصصی بود که سایت دبکافایل (Debka File) بعد از ترورش، او را به عنوان ستاره ای نوظهور در صنعت هسته ای ایران معرفی کرد». اکنون همه او را به نام آرمیتایش می شناسند؛ دردانه ای که حالا در غم فراق پدر، مقام معظم رهبری را پدر خویش خطاب می کند؛ تا شاید مرهم شب های تنهایی و بی پدری اش باشد. (مجله پرسمان ویژه نامه هسته ای)

 

شهید مصطفی احمدی روشن

فرودش بر فرش هستی، مربوط به ۱۷ شهریور ۱۳۵۸ در همدان و عروج ملکوتی اش به عرش اعلی، مربوط به ۲۱ دی ۱۳۹۰ در تهران است. شهید مصطفی احمدی روشن در ۱۷ شهریور سال ۱۳۵۸ در روستای سنگستان استان همدان متولد شد. پدر وی، راننده مینی­بوس بود و در دوران جنگ تحمیلی عراق برضد ایران، سال ها به مبارزه با دشمن بعثی پرداخت.

وی تحصیلات خود را در زادگاه خویش آغاز کرد. دوره تحصیلی راهنمایی را در مدرسه خیام همدان به پایان رساند و به دبیرستان ابن سینا رفت. شهید احمدی روشن هشتاد و پنجمین شهید دبیرستان ابن سینای همدان است.

وی پس از آن در آزمون سراسری سال ۷۷ شرکت کرد و وارد دانشگاه صنعتی شریف تهران و سپس در سال ۸۱ از این دانشگاه، فارغ التحصیل شد. او صبح روز حادثه، پس از خروج از منزل، توسط یک موتورسیکلت سوار با چسباندن یک بمب مغناطیسی به ماشینش، در یکی از خیابان های تهران، ترور شد. تحصیلات وی در دوره کارشناسی (1381) در رشته مهندسی شیمی دانشگاه صنعتی شریف بود. او هنگام شهادت، معاون بازرگانی سایت نطنز بود. به گفته دوستان وی، مصطفی شخصی شوخ و باصفا، ولایتمدار و در مدیریت، جدی و قاطع بوده است. این شهید بزرگوار از شاگردان آیت الله خوشوقت، استاد اخلاق تهران نیز بوده است. ترور وی در سالگرد ترور دیگر استاد فیزیک ایران، شهید مسعود علی محمدی صورت گرفت. در این حادثه جانسوز، شهید رضا قشقایی نیز همراه وی بود که در بیمارستان رسالت، به درجه شهادت نایل شد. دوستانش می گویند: «شهید احمدی روشن همیشه می گفت: دعا کنید تا من شهید شوم و اگر شهید شدید، دست مرا هم بگیرید». این شهید عزیز با این که هنوز 32 بهار از عمرش نگذشته بود، در جوانی به آرزویش رسید. یکی از نگاشته های شهید احمدی روشن این است: «من در نطنز، با شب بیداری، با کار مضاعف، با دوری از زن و بچه، با غنی­سازی، با پیشرفت در انرژی هسته ای، با یو سی اف، با فلان فرمول شیمیایی و با نماز شب کنار لوله های آزمایشگاهی، مشغول مبارزه دیگری با فتنه هستم». (مجله پرسمان ویژه نامه هسته ای)

شهید رضا قشقایی

شهید رضا قشقایی در خانواده ای متدین و سخت کوش متولد شد. دوران زندگی اش را ابتدا با کارگری آغاز کرد. همزمان با درس و کار، مسئول فرهنگی پایگاه بسیج مسجدشان بود. و در نهایت کارمند سازمان انرژی اتمی شد. پس از آشنایی با شهید مصطفی احمدی روشن، فصل جدیدی از زندگی اش رقم خورد.

رابطه ای که بین او و شهید احمدی روشن بود، هرگز یک رابطه ی رئیس و مرئوس نبود. آنها خیلی راحت و بی تکلف با هم کار می کردند.

مصطفی احمدی روشن وقتی رضا قشقایی را به پدرش معرفی کرد، گفت: «من که برادر نداشتم، این داداش رضا از این به بعد داداش منه، همون طور که با من راحت هستید، از این به بعد با آقا رضا هم راحت باشید.»

سرانجام همزمان با شهید احمدی روشن، مورد سوء قصد قرار گرفت و به درجه رفیع شهادت نائل آمد. (خبرگزاری مهر)

 

دریافت کد : توجه : شما میتوانید با تغییر مقادیر width و height در کد فوق عرض و ارتفاع دلخواه خود را تنظیم کنید.
نظر شما :
captcha
  • محل تبلیغ شما در پورتال مناظره و گفتگو
عصر جمعه؛ ۷ آذر 1399 بود که بعد از ساعت ها گمانه زنی و اخبار ضد و نقیض درباره ترور یکی از دانشمندان هسته ای و دفاعی کشورمان توسط یک گروهک تروریستی مسلح در شهر آبسرد، وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با صدور اطلاعیه ای ترور و شهادت محسن فخری زاده معاون وزیر و رئیس سازمان پژوهش و نوآوری دفاعی (سپند) در یک عملیات تروریستی را تائید کرد.
 
بنظر شما شبکه های اجتماعی در فضای مجازی برای نشر معارف دینی تا چه اندازه مفید بوده اند ؟
زیاد
48%
 
متوسط
16%
 
کم
35%