اینجا جدیدترین نماد شهری تهران است، مرتفع‌ترین سازه مخابراتی کشور و چهارمین برج مرتفع مخابراتی دنیا. جایی در میان اتوبان ها. جایی در میان یکی از پررفت آمدترین معابر شهری که این سالها تبدیل به محلی توریستی برای شهروندان تهرانی است. محلی که بدون تردید هزینه های رفت و آمد در آن متعلق به تمام اقشار جامعه شهری تهران نیست. جایی که برای بالا رفتن از این پیکره این سازه باید برای هر نفر حداقل 20 هزار تومان هزینه کنید.

 

حالا کمی آنطرف‌تر سالنی هم ساخته شده که طی سالهای اخیر با عنوان مرکز همایش های برج میلاد، میزبان کنسرت های خوش آب و رنگ پاپ و سنتی، جشنواره های بین المللی فیلم و موسیقی فجر و همایش های و مراسم های مختلف نهادهایی بوده است که دیگر نمی توان آن را جدی نگرفت. یک سالن با ظرفیت یک هزار و 700 نفر که با توجه به پتانسیل و امکانات فنی قابل توجهی که دارد می تواند یکی از مجهزترین مراکز فرهنگی هنری تهرانی باشد.

 

اگر اینجا جایی برای آب بازی دلفین ها هست، اگر اینجا محلی برای اسب سواری در پایتخت ماشینی ماست، اگر اینجا جایی برای علاقه مندان پرتاب دارت و سینمای شش بعدی وجود دارد پس حتما می تواند جایی هم برای عرضه با کیفیت ترین نمایشگاههای حوزه هنرهای تجسمی در مکان های مختلف آن، برگزاری بهترین کنسرت های موسیقی و ارزشمندترین آثار نمایشی در دیگر فعالیتهایش باشد که البته محقق شدن این منظور مساله‌ای است که جای بررسی دارد.

 

برج میلاد جایی است که اگر هوشمندانه در جهت برنامه‌ریزی توام با خلاقیت عرصه فرهنگ و هنر هدایت شود می تواند مکانی ماندگار برای اهالی هنر باشد. فرزاد هوشیار پارسیان مدیر مجموعه برج میلاد است. او فارغ التحصیل هنرهای نمایشی است که اتفاقا همین پیشینه می تواند بهترین فضا را برای توسعه فعالیت‌های فرهنگی هنری این مجموعه را فراهم کند. به گفته هوشیار برنامه‌های زیادی برای برج میلاد وجود دارد که تاکنون انجام نگرفته و از این به بعد باید در انجام آن تلاش کرد.

 

او در این گفتگو به نکات قابل توجهی درباره برگزاری کنسرت های پرحاشیه موسیقی پاپ، تاکید ویژه برج میلاد برای برگزاری کنسرت های موسیقی سنتی، برنامه های مختلف برای توسعه تئاتر خصوصی و برگزاری اکسپوهای مختلف هنرهای تجمسی اشاره کرد که در ذیل می خوانید.

 

*دوست ندارم از همین ابتدا پرسش‌ها را با انتقاد آغاز کنم اما بد نیست بدون اینکه گزارش عملکردی از کارهای انجام‌شده ارائه دهید و جدای از فعالیت‌های فنی و عمرانی برج، به اختصار درباره فعالیت‌های فرهنگی هنری این نهاد که با تاکید شما بیشتر خیلی هم مهم است، توضیحاتی را ارائه دهید؟

 

 

اینکه چرا برج میلاد کار فرهنگی می کند و در این حوزه ها حضور پیدا می کند دلایل زیادی دارد که من به چند مورد از آنها اشاره ای می کنم. برج میلاد به عنوان یادمان ملی ایرانیان و نماد جدید شهر تهران دارای جایگاه بسیار ویژه ای نزد افکار عمومی است. در مانیفست برج میلاد آمده که برج میلاد به عنوان مأذنه ایران اسلامی نسبت خود را با گلدسته های بلند شهرهای اسلامی قدیمی می سنجد و براین اساس به دنبال ارائه آثار فرهنگی هنری ایران اسلامی است.

 

برج میلاد یک مکان فرهنگی است پس جنس مدیریت آن هم یک رفتار فرهنگی می‌طلبد و قرار است شاخص‌ساز و جریان‌ساز باشد. به همین دلیل باید اتفاقات منحصر به فرد، فاخر و بدیعی را رقم بزند. بر همین اساس ما چند قله را برای خودمان در حوزه های فرهنگی تعریف کردیم که ادبیات داستانی، هنرهای نمایشی، موسیقی، سینما، هنرهای تجسمی و چند زیر مجموعه محتوایی دیگر از جمله این قله ها هستند. در کنار این برنامه ریزی چند قله مناسبتی هم طراحی کردیم که محرم و صفر، قربان تا غدیر، ایام ولادت امام رضا(ع)، دهه فجر، نوروز و رمضان از جمله این قله های مناسبی است.

 

به طور کلی نگاه ما به برنامه‌های فرهنگی عمومی‌سازی است و البته این عمومی‌سازی به هر قیمتی نیست بلکه با ارائه اتفاقات فاخر و در واقع حرکت به سمت و سویی که فرهنگ عمومی مردم ارتقا پیدا کند در حال طراحی است به همین دلیل ما با نخبگان بسیاری در ارتباطیم و امیدواریم بتوانیم مخاطب توده‌ای را برای برنامه‌های خاص خود فراهم کنیم.

 

* تمام نکاتی که به آن اشاره کردید می تواند در نگاه اول نقطه عطفی برای ارائه یک الگوی مناسب فرهنگی هنری در پایتخت یک کشور اسلامی منطبق بر مدرن‌ترین و تازه‌ترین متدهای مدیریت فرهنگ هنر دنیا باشد اما به نظر می آید این نکات شما طی این سالها در محدوده فعالیتی برج میلاد آنچنان که باید و شاید دیده نشده است. فارغ از برگزاری برگزاری جشنواره های فیلم و موسیقی فجر که برج میلاد فقط میزبان آنهاست، فعالیت فرهنگی چندانی لااقل از نگاه من در شان این نهاد وجود نداشته و یا اگر هم بوده تبدیل به جریانی تاثیرگذار برای افزایش ذائقه فرهنگی شهروند تهرانی نبوده است. آیا قائل به این انتقاد هستید؟

 

 

این انتقاد شما را نمی‌پذیرم بنابراین لازم است که در این حوزه وارد مصداق شویم. به عنوان نمونه در حوزه موسیقی ما از 100 درصد درخواست ها فقط به 20 درصد آنها پاسخ مثبت می دهیم. ضمن اینکه در برج میلاد یک شورای سیاستگذاری متشکل از هنرمندان فرهیخته موسیقی وجود دارد که از بین این درخواست ها بهترین آثار را انتخاب می کنند و من قاطعانه می گویم که تاکنون بهترین آثار موسیقایی در برج میلاد تهران اجرا شده است که خود هنرمندان هم صراحتا اعلام کرده اند برج میلاد تاکنون میزبان بهترین کنسرت های موسیقی پاپ و سنتی بوده است.

 

البته در حوزه هنرهای تجسمی هم اتفاقاتی در حال شکل گیری است و ما معتقدیم که گالری هایمان هنوز استاندارد لازم را ندارد به همین جهت دنبال تاسیس گالری درجه دار از وزارت ارشاد هستیم که بتوانیم برنامه های خوبی را در این زمینه برگزار کنیم. با این حال با وجودی که می توانم بخشی از انتقادات شما را در بخش هنرهای تجسمی بپذیرم باید اعلام کنم که برگزاری اکسپوهای صنایع دستی کشور با فروش 13 میلیارد تومانی، خط و نقاشی با حضور هنرمندان برگزیده عرصه خوشنویسی با بیش از 300 میلیون تومان فروش و برگزاری چند پرفورمنس آرت منحصر به فرد از جمله فعالیت‌هایی بوده که ما در عرصه هنرهای تجسمی داشتیم و امیدوارم شاهد اتفاقات فاخرتری در این زمینه باشیم.

 

علاوه بر اینها تلاش برای ایجاد تئاتر خصوصی، برگزاری چند جلسه نمایشنامه‌خوانی، دعوت از نویسندگان برجسته ادبیات داستانی برای شرکت در برنامه های مختلف و نمایش فیلم های روز سینمای ایران و دنیا از جمله برنامه های ما در عرصه های مختلف هنری است که فکر می کنم این نگاه را رد کند که برنامه‌های ما کیفی نیست. البته باید یک نکته را در نظر گرفت که ما در آغاز راهیم و نیازمند این هستیم که نخبگان برای شرکت در فعالیت‌های ما حضور فعالی داشته باشند. درهای برج میلاد برای همه هنرمندان باز است و این عزیزان می‌توانند بدون کوچک‌ترین انقیادی از "برند" برج میلاد استفاده  و آثار خود را در این مکان تولید و عرضه کنند.

 

*با اینکه می‌توان برای هر یک از مواردی که به آن اشاره کردید سوالات زیادی را مطرح کرد اما به نظر می آید، ماجرای ارائه برنامه ها در حوزه موسیقی به همین راحتی هایی که تصور می شود، نیست.

 

 

-ببینید ما در حوزه موسیقی پاپ، انقیادات بسیار پیچیده ای داریم اما با تمام این قید و بندهای پیچیده ما طوری برنامه ریزی کردیم که بعد از ایام محرم و صفر و حتی تا پایان سال دیگر کنسرت موسیقی پاپ نداشته باشیم و سالن مرکزی را با تخفیف 50 درصدی به گروههای موسیقی سنتی اختصاص دهیم. بنابراین اگر قرار بود انقیاد بخش خصوصی را داشته باشیم به طور حتم این کار را انجام نمی دادیم و فقط به درآمدزایی از برگزاری کنسرت های پاپ مشغول می شدیم. قاطعانه می گویم درآمدزایی برای ما مهم است چراکه این عنصر می تواند به عنوان یک پارامتر در فعالیتهای فرهنگی مورد نظر باشد. اما این دیدگاه برای ما به هر قیمتی نیست.

 

*حالا خارج از فضاهای داخل برج میلاد که شامل مرکز همایش ها و محدوده برج می شود، محدوده جغرافیایی و بیرونی برج نیز می تواند در اختیار فعالیت‌های فرهنگی قرار گیرد، محدوده ای که در این مدت صرفا توریستی است و فعلا در اختیار استخر دلفین ها، پرتاب دارت، اسب سواری، سینمای شش بعدی و مواردی از این دست قرار دارد.

 

به طور حتم وزن تفریحی و توریستی برج میلاد تهران وزن پر باری است اما همانطوری که گفتم نگاه ما به برج میلاد تهران نگاه به یک مکان فرهنگی است که قرار است یکسری اتفاقات فرهنگی در آنجا بیفتد بنابراین آنچه شما به آن اشاره می کنید موضوع درستی است که من هم آن را می پذیرم اما مطمئن باشید برای این نیز برنامه های مختلفی داریم که می تواند در کنار برنامه های تفریحی برج میلاد میزبان اجرای آثار فرهنگی هنری نیز باشد. البته دوستان همه می دانند که طی سالهای اخیر مرکز همایش های برج میلاد کاخ اصلی جشنواره های فیلم فجر و بخشی از جشنواره موسیقی فجر است ضمن اینکه این مرکز پایتخت برگزاری جشنواره های و همایش های قرآنی و دیگر گونه های فرهنگی است که می تواند مورد توجه قرار گیرد.

 

در واقع به جرات می‌توان گفت که برج میلاد به نوعی پایتخت حوزه فرهنگ و هنر کشور شناخته می شود. از سویی دیگر ما بر اساس همان قله هایی که به آن اشاره کردم برنامه های یک ساله‌ای را تعیین کردیم که بعد از تصویب در شورای اسلامی شهر تهران، موافقت شهردار تهران و معاون اجتماعی فرهنگی و البته حضور در شوراهای فرا دستی در حال اجرا است و هیچکدام از روی سلیقه نیست. بنابراین من فکر می کنم همان قدر که ما برای توده های مردم برنامه های تفریحی و توریستی ایجاد می کنیم باید به همان نسبت هم حوزه فعالیتهای فرهنگی را گسترش دهیم. البته بازهم تاکید می کنم که این به معنای به هرقیمتی کار کردن نیست.

 

به عنوان نمونه ما برای همین نمایش "بر فرس تندرو" که چندی پیش در مرکز همایش ها به صحنه رفت گرچه بلیت فروشی کم داشتیم اما به هیج عنوان تلاش نکردیم مخاطبان اتوبوسی را به تالار بکشانیم ضمن اینکه نمایش هم روضه نامه نبود که به وسیله گریاندن مخاطب، تماشاگر داشته باشد. باز هم می گویم من قبول دارم که حجم بلیت کم بود ولی هیچ کسی را با اتوبوس به اینجا را دعوت نکردیم. حجم برنامه های فرهنگی در برج میلاد تهران زیاد و متنوع است که می توانم بگویم در ماه بیش از 10 عنوان برنامه در سطح ملی و بین المللی در حوزه فرهنگی برگزار می شود و این یعنی حجم کاری یک وزارتخانه.

 

* من تمام این صحبت‌های شما را می پذیرم و اعتقاد دارم که چنین کارهایی در جایگاه خود ارزشمند و البته قابل تقدیر است، اما آقای هوشیار بپذیریم که ارائه چنین برنامه های بدون خلاقیت و برنامه ریزی منظم بر اساس اهداف علمی مبتنی مدیریت فرهنگی نمی تواند تبدیل به جریانی تاثیر گذار در ارتقای سطح فرهنگی شهروندان باشد ضمن اینکه باز هم شما بیشتر میزبانید نه برنامه‌ریز. کما اینکه تجربه های ریز و درشت فراوانی هم در این زمینه انجام گرفته و بسیاری از آنها هم به شکست انجامیده است .حال چه تضمینی برای رویکرد خلاقانه برنامه های فرهنگی هنری برج میلاد وجود دارد.

 

شما فکر می کنید خلاقیت در برنامه ریزی فرهنگی از کجا نشات می گیرد؟ من در پاسخ به این پرسش می گویم که خلاقیت از تنوع سلیقه های شکل می گیرد یعنی شما اگر هرچه قدر بتوانید گستره حضور اتاق فکر خود را افزایش دهید قطعا خلاقیت افزایش پیدا می کند. یکی از راههای مدیریت خلاقانه که در برج میلاد مدتی است شکل خوبی به خود گرفته تاسیس "باشگاه هواداران برج میلاد " با بیش از 50 هزار عضور در بیش از 20 زمینه تخصصی است.

 

 

یعنی بخش عمده ای از فعالیت‌های فرهنگی هنری ما از دل همین کانون های مردمی شکل می‌گیرد که متشکل از تمامی سلایق از قشر روشنفکر گرفته تا تین ایجر(جوانان) در آن حضور دارند. ما معتقدیم برنامه های فرهنگی باید از میان توده های مردم شکل بگیرد تا بتواند تاثیرگذار باشد چرا که از نظر ما برنامه ای که ابلاغی و بخشنامه ای باشد برنامه فرهنگی نیست.

 

متاسفانه امروزه در بسیاری از نهادها روش برنامه ریزی فرهنگی روش "آبشاری" است به این ترتیب که برنامه ها از بالا به پایین ابلاغ می شود و تابه مرحله اجرا برسد آن چیزی که مد نظر دوستان است، اتفاق نمی افتد. اما ما در برج میلاد تلاش کردیم برنامه های خود را به صورت" فواره ای " طراحی کنیم. یعنی از پایین به بالا که پایین همان کانون هواداران هستند که به عنوان بدنه اجرایی کار را طراحی می کنند و بعد برای تصویب به ما ارسال می کنند. همین اتفاق باعث شده خیلی از برنامه ها به دلیل پشتوانه مردمی که دارد بدون هزینه و یا حداقل هزینه اجر شود.

 

* این ماجرای مدیریت فواره ای که به آن اشاره می کنید با چه درجه ای تنظیم شده است؟ آیا هر میزانی که افکار عمومی بر برقراری برنامه و یا جریان فرهنگی تاکید داشته باشد شما آن را دنبال می کنید و معتقد هستید چون بخشی از افکار عمومی به آن اعتقاد دارد باید آن را گسترش و توسعه دهید و بر اساس همین مدیریت فواره ای آن را پشتیبانی کنید؟

 

به نکته خوبی اشاره کردید. اگر قرار بود همه برنامه ها فقط براساس سلایق عمومی طراحی شود به طور حتم در بلند مدت و حتی کوتاه مدت شاهد نزول سطح کیفی کارهای ارائه شده خواهیم بود. کاری که کاری که ما می کنیم شاخص گذاری روی برنامه هاست. یعنی بعد از تعیین شاخص های مد نظر مان که اصلا هم سلیقه ای نیست آنها را به کانون ها و حوزه هایی که ما در ارتباط هستند، اعلام می کنیم و بعد بر اساس آن شاخص گذاری برنامه می خواهیم. در واقع این شاخص گذاری تا حد بسیار زیادی می تواند از نزول اجلال برنامه ها بکاهد. به هر حال ما یک سری پارامتر را در هر حوزه تعیین می کنیم. این پارامترها هم فرادستی و از سوی شهرداری تهران و شورای انقلاب فرهنگی است. به عنوان نمونه یکی از پارامترهای ما در سال 93 موضوع "سبک زندگی ایرانی" است. همه اینها همانی می شود که شما از آن به عنوان خلاقیت یاد کردید.

 

*بعد از این بحث های مدیریتی که پیرامون برج میلاد با آن مواجه بودید و یا خواهید بود، بد نیست وارد جزییات شویم و از برنامه های هنری مجموعه که به آن اشاره کوتاهی کردید جویا شویم. یکی از همین برنامه ها ماجرای مهم و البته کهنه تئاتر خصوصی است که در بخش هایی از صحبت‌هایتان از ارائه برنامه در این زمینه حرف زدید. این برنامه ها چگونه اجرا خواهد شد؟

 

ما در حوزه هنرهای نمایشی دو گونه برنامه را برای خود طراحی کردیم. البته از همین جا ضمن تقدیر از مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری و مشاوره های رحمت امینی اعلام می کنم که برج میلاد با کمال افتخار آماده دریافت مشاورهای هنرمندان شریف تئاتر در زمینه فعالیت‌های خود است که امیدوارم از این پس یاریگر ما باشند. به هر حال همان‌گونه که اشاره کردیم ما تلاش داریم در دو بخش به فعالیت های خود در زمینه تئاتر ادامه دهیم. یکی از برنامه ها استفاده از ظرفیت یک هزار و 700 نفری تالار مرکزی ماست که تلاش داریم با اجرای برنامه های با تعداد اجرای کم، نمایشی را ارائه دهیم که به جای چندین روز اجرا در سه یا پنج روز پذیرای تماشاگران تئاتر باشیم.

 

این شیوه یکی از شیوه های نوین تالارهای نمایشی در دنیاست که می تواند به اجرای نمایش های مختلف در سالن های پرجمعیت کمک کند. بخش دیگر برنامه ما در حوزه هنرهای نمایشی نیز متمرکز بر 12 تالار فرعی و دو تالار بلک باکسی است که می تواند میزبان خوبی برای گروههای نمایشی مختلف در گونه های مختلف باشد. ما از هم اکنون آمادگی کامل داریم که اگر دوستان هنرمند فعال در حوزه تئاتر و برنامه های ما  ایده ای دارند بیایند و با ارائه ایده های خود ما را در پیشبرد اهدافمان کمک کنند. از سویی دیگر غیر از فعالیتهایی که به آن اشاره کردم ما مدتی است پلاتوهای خود را به صورت رایگان در اختیار گروه‌های تئاتر و موسیقی قرار داریم که همین نقطه عطفی در کارنامه فعالیتی ما پیرامون حوزه تئاتر است.

 

 

البته ما در این چارچوب فقط میزبان گروه‌های نمایشی خواهیم بود که یا از مجموعه های مرتبط با مرکز هنرهای نمایشی وزارت ارشاد نامه کتبی داشته باشند و یا در ردیف گروهای ثبت شده نمایشی باشند که به تایید وزارت ارشاد رسیده باشد. علاوه بر این ها آن دسته از هنرمندانی که علاقه مند به اجرای نمایش های محیطی و تئاتر شورایی هستند می توانند با ارائه طرح ها و برنامه های خود از محیطی بیرونی مجموعه و حتی گنبد آسمان به عنوان مرتفع ترین نقطه برج میلاد برای اجرای برنامه های خود استفاده کنند.

 

*اما فکر می کنم آن گونه که در توضیح و اجرای برنامه های نمایشی با فراغت بیشتری از برنامه ها می گویید در حوزه موسیقی با چالش های زیادی از جمله گران بودن اجاره بهای سالن، اولویت برگزاری کنسرت پاپ یا سنتی، دغدغه های برگزارکنندگان کنسرت و مواردی دیگر همراه هستید که تصور می کنم کار را برای ارائه برنامه سخت می کند.

 

- مرکز همایش های برج میلاد یکی از بهترین سالن های کشور است اما حتم دارم گران ترین نیست. هزینه ای که ما هم اکنون برای برگزاری کنسرت ها و همایش ها دریافت می کنیم حداقل دو درجه از سالن های دیگر که کیفیت پایین تری هم دارند کمتر است و من نمی دانم چرا برخی از دوستان دائم از گران بودن اجاره بهای سالن میلاد صحبت می کنند و روی آن هم تاکید دارند. در حالیکه در اساس منحصر به فردترین سالن ایران باید گران ترین سالن باشد اما واقعا گران نیست. دوستان همه می‌دانند قیمت ما با دیگر سالن ها یکی است ضمن اینکه ما سه سال است که به قیمت‌هایمان دست نزدیم و این اصلا پذیرفته نیست که برخی از دوستان بگویند قیمت‌ها گران است. به هر حال اگر سندی دارند ارائه کنند اما اگر ندارند لطفا از بیان این اظهارنظرات خودداری کنند. من باز هم اعلام می کنم ما تنها جایی هستیم که برای اجرای کنسرت های موسیقی سنتی 50 درصد تخفیف اجاره بها می دهیم.

 

ضمن اینکه پارکینگ هم برای تماشاگران کنسرت رایگان است موضوعی که بارها اعلام شده بود، رایگان نیست. حتی ما دیگر پارکینگ تشریفات هم نداریم که بخواهیم از قبل آن پولی را دریافت کنیم. البته یک نکته ای هم در معادلات گروههای موسیقی پاپ وجود دارد. به هر حال حوزه موسیقی پاپ درآمدزایی دارد و این درآمدزایی برابر با قدرت است. حالا این قدرت در اختیار کیست؟ آیا  درآمدها به هنرمند می رسد؟ آیا در اختیار صاحب سالن است یا در اختیار شخصی به نام کنسرت‌گذار؟ موضوعی است که محل بحث فراوانی دارد و من دوست ندارم آن را اینجا ریشه یابی کنم اما فقط به این نکته ها اشاره می کنم که  در حال حاضر نه هنرمند بهره خوبی از این فضا می برد نه سالن دار؟ و این به سیاستگذاری غلط وزارت ارشاد باز می گردد که امیدوارم  اصلاح شود.

 

متاسفانه امروز تصمیم گیرنده برای کنسرت کنسرت گذار است. یعنی ما سالن را اجاره می دهیم با همان رقم ثابت. هنرمند هم قرارداد خود را می بندد و در نهایت همه منفعت ها به کنسرت گذار می رسد. این در حالی است که در هیچ جای دنیا این جریان وجود ندارد و این چنین است که سالن بر اساس استاندارهایی که تعریف می کند تشخیص می دهد که چه خواننده ای بیاید و چه خواننده‌ای نیاید. ما هم در برج میلاد تصمیم داریم چنین رویکردی داشته باشیم چرا که اینجا یادمان ملی است و ما وظیفه الگوسازی داریم. بازشناسی موسیقی ملی که بخشی از آن هم موسیقی پاپ است برای ما در اولویت است اما به طور حتم در سال آبنده برج میلاد جایگاه کمی در بین موسیقی پاپ خواهد داشت. ما در حوزه موسیقی به دنبال اتفاق ملی در شان ایران اسلامی هستیم.

 

*آیا با این رویکرد باز هم اصراری برای میزبانی برج میلاد از جشنواره های فیلم و موسیقی فجر را دارید؟ میزبانی که بعضا از جانب برخی از منتقدان شما را دچار حاشیه می کند. حاشیه هایی که یکی از مهم ترین آنها حضور افراد بی ربط به کاخ جشنواره است.

 

- جشنواره فیلم فجر یعنی یک اتفاق ملی. ما هم به عنوان متولیان یک نماد ملی افتخار می کنیم که سالهاست میزبان جشنواره فیلم فجر هستیم. عنوان کاخ جشنواره عنوانی است که از سوی وزارت ارشاد اعلام شده و ما هم اصرار داریم که در اینجا که یادمان ملی است باید اتفاقات ملی بیفتد و حتما هم در این زمینه کمک می کنیم. دوستان بدانند هزینه ای که ما از جشنواره فیلم فجر می گیریم هزینه آب و برق این مرکز هم نیست ضمن اینکه اگر ما جشن‌های ارگانی دهه فجر را برگزار کنیم قطعا سود مالی زیادی برای ما خواهد داشت. به همین خاطر بازهم می گوییم با کمال افتخار دوست داریم میزبان برگزاری چنین رویدادی باشیم. گرچه اینجا یک توضیح لازم است؛ اینکه به اطلاع برخی از منتقدانی که بر این باورند که کارکنان برج میلاد در زمان جشنواره ها خود و همراهان را به مرکز می برند و باعث شلوغی بیش از حد آنجا می شوند می رسانم که در زمان جشنواره حفاظت فیزیکی و پرسنلی مرکز به طور کامل در اختیار همکاران حفاظت فیزیکی وزارت ارشاد است به طوریکه حتی پرسنل هم اجازه تردد در این مکان را ندارند. حتی برای رفع بسیاری از سو تفاهم ها مدیر عامل هم به دفتر خود در این مکان مراجعه نمی کند. از سویی دیگر ما برای کارکنان خود نیز بلیت خریداری می کنیم تا در سینماهای دیگر به تماشای فیلم های جشنواره بنشینند./ مهر

دریافت کد : توجه : شما میتوانید با تغییر مقادیر width و height در کد فوق عرض و ارتفاع دلخواه خود را تنظیم کنید.
نظر شما :
captcha
  • محل تبلیغ شما در پورتال مناظره و گفتگو
مدیر عامل برج میلاد در گفتگویی مشروح ضمن ارائه برنامه‌های آینده برج میلاد از دغدغه‌های خود برای معرفی این مجموعه شهری به عنوان یک مکان فرهنگی گفت و اینکه با وجود ارائه برنامه‌هایی برای عامه مردم ولی مخاطبان این برج اتوبوسی نیست.
 
الگو برداری جشنواره های ملی مثل جشنواره فیلم فجر از نمونه های خارجی مثل مراسم اسکار در این سال ها تا چه میزان به رشد فرهنگی کشور کمکم کرده است ؟
زیاد
40%
 
متوسط
18%
 
کم
41%