منشور حضرت امام در باب هنر

بازدید : 3,153
۱۳۹۱ چهارشنبه ۱۸ بهمن

 

معجزه ی انقلاب اسلامی و موانع تحقّق آن
 
متن: 
1. ما می¬دانیم که این انقلاب بزرگ، که دست جهانخواران و ستمگران را از ایران بزرگ کوتاه کرد با تأییدات غیبی الهی پیروز گردید. اگر نبود دست توانای خداوند، امکان نداشت یک جمعیت سی و شش میلیونی، با آن تبلیغات ضد اسلامی و ضد روحانی، خصوص در این صد سال اخیر، و با آن تفرقه افکنی¬های بی¬حساب قلمداران و زبان مزدان در مطبوعات و سخنرانی¬ها و مجالس و محافل ضد اسلامی و ضد ملی به صورت ملیت، و آن همه شعرها و بذله گویی¬ها، و آن همه مراکز عیاشی و فحشا و قمار و مسکرات و مواد مخدره که همه و همه برای کشیدن نسل جوان فعال، که باید در راه پیشرفت و تعالی و ترقی میهن عزیز خود فعالیت نمایند، به فساد و بی¬تفاوتی در پیش¬آمدهای خائنانه، که به دست شاه فاسد و پدر بی¬فرهنگش و دولت¬ها و مجالس فرمایشی که از طرف سفارتخانه¬های قدرتمندان بر ملت تحمیل می¬شد...
 
شرح: 
پیروزی انقلاب اسلامی با محاسبه¬های متعارف بشری و تحلیل¬های سیاسی اجتماعی آکادمیک غیر ممکن بود و به همین دلیل نه تحلیل¬گران آمریکایی چنین وضعیتی را پیش¬بینی می¬کردند و نه دست¬اندر کاران خوش خیال داخلی تصور پیروزی انقلاب را در مخیله¬ی خود راه می¬دادند و البته هیچ یک از این دو نه به غیب و اراده¬ی الهی معتقد بودند و نه دستان قدرتمند و حکیمانه¬ی او را در روند حوادث احساس می¬کردند. حضرت امام با اشاره به عوامل متعددی که نه تنها زمینه¬ای برای تحقق انقلاب اسلامی باقی نمی¬گذاشت، بلکه هر نوع فریاد انسانی و آزادی خواهی و استقلال را سرکوب و در نطفه خفه می¬کرد، اعجاز پیروزی را تشریح و تحلیل و برهانی می¬نماید:
اولین عامل رکود و عقب ماندگی، تبلیغات ضد دینی و ضد اسلامی در تاریخ معاصر و به ویژه صد سال اخیر بود. استعمار غرب برای تداوم سلطه¬ی خود بر کشورهای اسلامی از هیچ تهمت و افترا و توهین به اسلام و تاریخ اسلامی و قرآن کریم و مبلغان اسلام فروگذار نمی¬کرد.
 
از کتاب قصه¬ی کودکان تا کارتن¬های نمایشی و داستان¬ها و رمان¬ها و تا استخدام هنر و سینما و حتی با کاربرد بخشی از دین برای بد جلوه دادن اصل دین و ایمان مردم و تا کتاب¬های فلسفی و تاریخ فلسفه، یعنی همه¬ی فرهنگ ـ به معنای متعارف امروزی آن ـ را به خدمت گرفته بود تا دین و تقوا و اخلاق متعالی و فرهنگ الهی را از مردم بگیرد و با این¬که تمامی حرکت¬های آزادی خواهانه و انسان دوستانه در تمامی کشورهای اسلامی با رهبری و هدایت عالمان و مبلغان دین بوده است، آنان توانستند دین اسلام را ضد آزادی و ضد حقوق بشری جلوه داده و خط قرمز¬های آن را بزرگ نموده و آن¬ها را وسیله¬ای برای وحشت مردم قرار دهند و مگر خود از این خط قرمز¬ها کم دارند و دنیا را به همین وسیله در جهت منافع حیوانی خود سانسور نمی¬کنند؟!
 
دومین مانع پیروزی انقلاب نیز تفرقه و تشتّت و تحیّری بود که توسط قلم به مزدان غربزده و وابسته به اجانب در درون جوامع اسلامی القا شده ـ و می¬شود ـ آنان با تقسیم جامعه اسلامی و امت واحده به عرب و عجم و ایرانی و عراقی و سپس ملی و اعتدالی و مشروطه خواه و مستبد و چپ و راست و سنتی و متجدد و رادیکال و محافظه کار و اصلاح طلب و... زمینه¬های نگرانی و اضطراب و سپس ناامنی و آشوب و نهایتاً وابستگی به قدرت¬های بیگانه و فرعونیان مستکبر و شیاطین گمراه کننده را هموار می¬نمودند. روزنامه¬ها و مجلات متنوع با جاذبه¬های مختلف و استفاده از مهره¬های رذل و خودفروخته به ترویج فرهنگ شیطانی طاغوت پرداخته و دیدگاه¬های مسموم و تفرقه¬انگیز آنان به عنوان نظر کارشناسی و تخصصی و ... همانند سموم زهرآگین همه را آلوده و مسموم می-نمود. نمونه اندکی از تفرقه انگیزی¬ها را در نوشته¬های آخوند زاده که به تعبیر برخی پرچمدار مشروطه خواهی و پدر ملی¬گرایی است می¬توان ملاحظه نمود.
 
او در جایی می¬گوید: الآن چیزی که مایه¬ی تسلای ما می¬تواند باشد این است که تکلیف خودمان را بفهمیم و بدانیم که ما 1280 سال در خطا بوده¬ایم... [باید] به طرف بازماندگان و یادگاران نیاکان خودمان عطف نظر کنیم.([1]) و در جای دیگر می¬نویسد: ... باید مردم به قبول خیالات یوروپاییان استعداد به هم رسانند. باید خیالات یوروپاییان در عقول مردم ایران به تجارت و مصنوعات یوروپاییان سبقت و تقدم داشته باشد..([2])
 
و سومین عامل که زمینه را برای ایجاد یک حرکت اصلاحی و اسلامی مشکل می¬کرد، توسعه مراکز عیاشی و فحشا و فساد به نام فرهنگ و هنر و دعوت جوانان به شهوت و هوس و بی¬خیالی ولاقیدی و اضطراب و خشونت¬های پلیسی به نام روشنفکری و آزادی و سوق دادن آنان به دامن مواد مخدر و مسکرات و قمار و تبلیغ و دامن زدن بیش از حد به ورزش¬های قهرمانی و فوتبال بود که همه و همه برای سرگرم نمودن نسل جوان و به بی¬تفاوتی کشانیدن آنان و سلب غیرت دینی و ملی و پرورش نسلی بی¬هویت و کم تحمل و بی¬ریشه و ایجاد جامعه¬ای مصرفی و دست آموز برای تولیدات غربی بود تا هم خریدار صنایع تولیدی آنان باشند و هم هوادار فرهنگ و دلباخته آداب و مصرف کننده¬ی فیلم و کتاب و رمان¬های آنان گردند.
 
رواج معصیت و منکرات در یک جامعه و فرو ریختن و شکستن حریم حیا و عفاف نسبت به خدا و خلق خدا و حکم خدا، جامعه¬ی انسانی را در حد یک کلونی حیوانی تنزل می¬دهد که تنها به فکر ارضای شهوت و غضب خود می¬باشند و آزادی را برای عیاشی و هوسرانی و توسعه¬ی سیاسی را برای رقابت و مبارزه بر سر قدرت تفسیر می¬کنند و آن¬گاه یک چنین جامعه¬ی شهوت زده و غافل نمی¬توانست تحلیل کند که نظام استعماری غرب چگونه برای تداوم سلطه شوم خود، خانواده¬ی بی¬فرهنگ و بی¬اصل و نسب پهلوی را بر تمامی سرمایه¬های مادی و معنوی کشور مسلط نموده و با روی کار آوردن دولت¬های بی¬لیاقت و بی¬شخصیت سیاست¬های خود را دیکته می¬کند([3]) و برای توجیه جنایت خود به نام مشروطه و مردم تعدادی از خان¬های بی¬لیاقت را به عنوان وکیل و نماینده-ی مردم که جز امضای فرامین سفارتخانه¬های استکباری چیزی از سیاست نمی¬دانستند و حتی گاهی سواد خواندن و نوشتن نیز نداشتند در مجلس فرمایشی گردهم آورده است و این بود معنای مشروطیتی که توسط مشروطه خواهان غربزده و با اعدام شهید بزرگوار حاج شیخ فضل الله نوری بر سر کار آوردند؛ همانان که رأی مردم را به دروغ و برای خدعه و نیرنگ منشأ مشروعیت می-دانستند و نیازی به تأیید شریعت نداشتند.
 
دولت¬های فاسد و سیاست¬های غلط جوانان را در مسیری انحرافی تربیت نموده و با گسترش فساد اخلاقی و ایجاد جاذبه¬های فحشا و منکر و دعوت به گناه و معصیت و شکستن قبح و زشتی گناه آنان را به بی¬تفاوتی و عدم حساسیت نسبت به حوادث سیاسی اجتماعی کشانده و زمینه را برای تحمیل خود و چپاول بیگانگان آماده می¬نمودند و این یک رابطه متقابل و مستقیم بین شیوع فساد اخلاقی و غلبه¬ی اراذل و غارتگران بوده و هست.
 
نظام¬های فلسفی غیر الهی و حکومت¬های برآمده ازآن که برای انسان هویتی جز یک حیوان اندیشمند نمی¬شناسند و مسیر زندگی او را از چراگاه تا خوابگاه ـ نان و مسکن و رفاه ـ ترسیم می-کنند، با ابزارهای گوناگون و به کارگیری رسانه¬های تبلیغی به جوانان آماده و پذیرا، هویتی انحرافی بخشیده، به او می¬آموختند تا در برابر زور تسلیم شود و به هنگام احساس قدرت درندگی کند و این هر دو برای پرکردن یک شکم و برآوردن یک لحظه هوس قرارگیرد و استکبار جهانی سال¬هاست که این نسخه را برای نسل جوان جهان سوم پیچیده و آماده نموده است تا انسان¬های تربیت شده¬ی او در برابر قدرت ارباب چاپلوسی کنند و تملّق گویند و برای بدن پاره پاره¬ی برادرشان که به خاطر اعتراض به غارتگران در هم دریده شده است احساس تعهد و دلسوزی هم نکنند. او را به نام آزادی و تجدّد و تمدّن و به بهانه¬ی ارزش¬های متعالی بشری می¬فریبند و آزادی را حق انسان اندیشمند و کلید سعادت و تمدن را ابزار خوشبختی و رشد قلمداد می¬کنند و آن¬گاه که مصادیق آزادی و تمدن را بر می¬شمرند جز استثمار و انحصارهای تجاری و باندهای بین المللی مواد مخدر و شبکه¬های انسان فروشی و جاسوسی و آمار روزافزون جنایت و فحشا و قانونی شدن هم جنس بازی و سرکوب مردم آزادی خواه و به دادگاه کشیدن نویسندگان حق گو و مبارزه با حیا و عفت و حجاب چیز دیگری دیده نمی¬شود.
 
سؤال این است که آیا پاسخگویی به تمایلات حیوانی و هوس¬های مادی او می¬تواند او را به سعادت و خوشبختی برساند؟! و البته هستند افرادی که همین ارضای تمایلات و شهوات را خوشبختی گمشده انسان می¬شمرند و به جای پرداختن به همت¬های بلند و اراده¬های پولادین تنها به لیست بلند بالای شهوات و هوس¬ها می¬نگرند و اراده¬ها را در برابر شهوات و هوس خاضع و برده و اسیر می¬خواهند و به راستی که تحول قلب این جوانان و رویکرد آنان به انقلاب اسلامی از معجزات بزرگ تاریخ بود.
 
متن: 
... و از همه بدتر وضع دانشگاه¬ها و دبیرستان¬ها و مراکز آموزشی، که مقدرات کشور به دست آنان سپرده می¬شد، با به کار گرفتن معلمان و استادان غربزده یا شرق¬زده¬ی صد در صد مخالف اسلام و فرهنگ اسلامی، بلکه ملی صحیح، با نام ملیّت و ملّی¬گرایی گرچه در بین آنان مردانی متعهد و دلسوز بودند، لکن با اقلیت فاحش آنان و در تنگنا قرار دادنشان کار مثبتی نمی¬توانستند انجام دهند، ...
 
شرح: 
حضرت امام1 ضمن اشاره به نقش مهم دانشگاه و مراکز تعلیم و تربیت در تأمین نیروی انسانی و ساختار مدیریتی کشور، بیماری وابستگی فرهنگی به بیگانه و ناآگاهی و کینه توزی نسبت به اسلام و حتی فرهنگ ملی و از این هر دو خطرناک¬تر پوشانیدن لباس ملّیت و ملّی¬گرایی بر تن وابستگی و خودباختگی را یکی دیگر از موانع پیروزی انقلاب اسلامی به شمار می¬آورند. و البته حضرت امام1 به تعداد انگشت شماری از اساتید متعهد و آگاه و دانشجویان مؤمن و همراه که همچون شمعی در شب تاریک دانشگاه می¬درخشیدند، اشاره می¬کند که امیدآفرین بودند و روح-بخش؛ اما انتظاری چشم¬گیر از آن اقلیت گرفتار نبود و در اثر فشارها و محدودیت¬ها نمی¬توانستند کاری انجام دهند.
 
حضرت امام1 چه پیش از پیروزی انقلاب اسلامی و چه پس از آن لحظه¬ای از نقش اساسی و محوری نظام آموزشی کشور و به ویژه دانشگاه غفلت نداشتند و در عین این¬که به سابقه¬ی تاریخی دانشگاه کاملاً واقف بودند تلاش داشتند تا این پایگاه عظیم علمی و فرهنگی را که به قصد تخریب فرهنگ ملی و خودی و زمینه ساز سلطه¬ی فرهنگی بیگانه تأسیس شده و جهت یافته بود، در جهت تقویت بنیان¬های جامعه¬ی اسلامی و فرهنگ ایرانی قرار دهند و دانشگاه را در جایگاه واقعی خود ـ تربیت کننده¬ی انسان¬های الهی و متعالی ـ جهت دهند. حضرت امام1 در روزهای اول ورود خود به نوفل لوشاتو می¬فرماید: 
 
دانشگاه از وقتی که امیر کبیر ایجاد کرده است([4]) تا حالا به قدر 70 سال یا بیشتر خیلی سال می¬گذرد از عمرش، لکن نگذاشتند جوان¬های ما درست بشوند... اصلاً مانع شدند از این¬که رشد بکنند جوان¬های ما..([5])
 
و چند سال پس از پیروزی نیز می¬فرماید:
 
باید گفت که دانشگاه¬های ما به دست یک مشت غربزده¬ی خود باخته، یا مزدور اداره می¬شد و دانشمندان متعهد در اقلیت بودند و قدرت را از آنان سلب کرده بودند و آن دسته اکثریت غربزده، جوانان را عاشق غرب می¬کردند و فوج فوج به خارج می¬فرستادند و در خارج دست استعمار کار خود را می¬کرد و جوانان را در حدی که مطلوب استعمار بود نگه می¬داشتند؛ و با افکار غربی و غیر اسلامی و غیر ملی به کشور باز می¬گردانیدند. و این فاجعه¬ی قرن اخیر برای ممالک اسلامی و اشتباه آن¬ها بود و حدیث مفصل را از این مجمل باید خواند..([6])
 
متأسفانه غرب در بعد علمی با نام علم وارد شد. در صورتی که علم در فرهنگ اسلامی ما جایگاه ویژه داشت و مردم، آن را مبارک و آموزش آن را بر خود فرض می¬شمردند ـ برخلاف خود غربیان که به علم به عنوان ابزاری برای ثروت و رفاه می¬نگریستند ـ و ما باید با علوم غربی آشنا می¬شدیم اما نه چشم بسته و بدون توجه به شناسنامه¬ی آن، که مبانی آن چیست و چه اهداف و نتایجی را دنبال می¬کند، تا فرصت و قدرت گزینش و مبادله و مجادله داشته باشیم. اما چنین نشد! ناقلان و حاملان علوم غربی خود را پیشتاز و مروّج دانش و معرفت شمرده و بدون آن¬که آن را بشناسند و از آبشخور آن آگاهی داشته باشند به ترویج آن کمر همت بستند. آنان خیال می¬کردند و یا القا می-کردند که این همان علمی است که فرشته¬ها بر زیرپای پویندگانش بال می¬گشایند و مقام قلمش برتر از خون شهیدان است.
 
اگر علوم تجربی غرب که در پناه آشفتگی سیاسی اجتماعی آغاز مشروطه وارد شد، در یک شرایط متعادل فرهنگی و با اعلان هویت فرهنگی و فلسفی خود می¬آمد و نهادهای آموزشی خودی هم از موضع اقتدار و آگاهانه به استقبال می¬رفت و در یک داد و ستد علمی گزینش و انتخاب صورت می¬گرفت، در آن صورت نه پزشکی هزارساله بی¬خبر از ورود میهمان ناخوانده راه زوال پیش می¬گرفت و نه سنت معماری اسلامی با مهندسی جدید غربی مدفون می¬شد و نه هنر و ادبیات و عرفان ما ماده خامی برای مقلدان مبتذل واقع می¬گردید و بالاخره حقوق و سیاست ما نیز از دین و فرهنگ ما جدا نمی¬شد.
 
استعمار غربی با اتکا به اقتدار سیاسی اقتصادی خود نهاد علمی مورد نظر خود را در قالب سازمان¬های رسمی دولتی به وجود آورد و نهاد علمی دینی و خودی را از رسمیت انداخت و تصمیم گرفت تا واقعیت وجودی آن را نیز از متن تاریخ پاک کند و اگر حوزه¬های علمی اصلی¬ترین بخش علوم دینی را بر مدار مرجعیت شیعه حفظ نمی¬کرد، امروز چیزی از نظام فرهنگی سنتی و ملی به چشم نمی¬خورد.
 
البته پس از پیروزی انقلاب اسلامی عده¬ای از مسؤولان نظام، تنش¬های به وجود آمده در اثر حضور نامتناسب علوم غربی را معلول اساتید یا مدیران و یا فضای آموزشی و در مجموع به عهده¬ی تشکیلات فیزیکی دانشگاه نهاده و تلاش کردند با یک سری تغییر و تحوّل ظاهری، فضا را مناسب جامعه اسلامی نمایند، اما نتیجه¬ی نهایی آن، تشتت بیشتر و عدم تناسب شکل جدید با فرهنگ رسوب شده و ریشه¬ای دانشگاهی بود که دوام هم نیاورد. عده¬ای هم خواستند با تزریق تعدادی واحد درسی به نام معارف اسلامی دیانت را به نظام علمی وارداتی دانشگاه تحمیل نمایند و نظام علمی حوزوی این مسأله را غنیمت شمرد، اما این حضور نیز در حد حضور فیزیکی! باقی ماند.
 
پی¬نوشت:
 
[1]. میرزا فتحعلی آخوند زاده، مکتوبات کمال الدوله، ص 213.
[2]. میرزا فتحعلی آخوند زاده، الفبای جدید و مکتوبات، ص 268.
[3]. محمد اختریان در کتاب خود: نقش امیر عباس هویدا در تحولات سیاسی اجتماعی ایران، ص 50 می¬نویسد: با توجه به سیر تحولاتی که در این کشور اتفاق افتاد، انتخاب نخست وزیران گاهی نیز به حد انتصاب می¬رسید و ناخواسته به شاه تحمیل می¬شد. نخست وزیرانی که از ابتدای دهه 30 تا پایان آن قدرت را در ایران به دست گرفتند قدرت خود را ناشی از اراده¬ی یک کشور خارجی می¬دانستند و آنان را ارباب خود در نظر می¬گرفتند نه شخص شاه را!!
و در صفحه 114 می¬نویسد: هویدا که در جهت جلب حمایت انگلیس عمل می¬کرد به تمام خواسته-های آنان پاسخ مثبت داد و از هیچ کوششی در این راه دریغ نکرد. امّا وی در تمام سخنرانی¬های خود، سیاست اعمالی را تحت عنوان سیاست مستقل ملی مطرح می¬کرد.
[4]. اشاره¬ی حضرت امام 1به تأسیس دارالفنون است که در واقع اولین مؤسسه آموزش عالی در کشور بود.
[5] . صحیفه امام1، ج 3، ص 505 ، 19/7/1357و صحیفه نور، ج 2، ص 127.
[6] . همان، ج 18، ص 90، 12/6/1362.
 
------------------------------------------------------------------------------
 
3- جاي خالي منشور امام (ره) در سينما
 
جمال شورجه معتقد است: حضرت امام (ره)‌در ابتداي تشكيل حكومت اسلامي منشوري را طراحي كردند كه سينماي ما بايد در تبيين آن حركت مي‌كرد، اما به نظر مي‌رسد سينماي ايران نتوانسته جهان‌بيني امام (ره) را در قالب اين منشور دنبال كند.
 
جاي خالي منشور امام (ره) در سينماجمال شورجه در پاسخ به اين سؤال كه تاكنون چه ميزان شاخص‌هاي فرهنگي امام خميني (ره) درباره هنر به ويژه سينما محقق شده است، خاطر نشان كرد: امام خميني (ره) در بدو ورود به ايران در بهشت زهرا (س) در خصوص سينما فرمودند «ما با سينما مخالف نيستيم، با فحشا مخالفيم» اين سخن امام ناشي از اين بود كه سينماي قبل از انقلاب را نماينده فحشا مي‌دانستند چرا كه اين سينما منتسب به سلطنت شاهنشاهي بود.
 
وي در ادامه افزود: در راستاي همين تفكر بود كه مردم در آستانه انقلاب به خيابان‌ها ريختند و سالن‌هاي سينما را به آتش كشيدند، اما امام خميني (ره) با بيان اين رويكرد تحولي درباره سينما، مردم را با مقوله هنر هفتم آشتي دادند. شورجه در ادامه عنوان داشت: سينماي دهه 60 را مي‌توان سينماي منتسب به امام (ره) دانست چرا كه تمام جهت‌گيري‌ها و مسائل مطرح شده در فيلم‌ها براساس امر به معروف و نهي از منكر بود و انعكاس ارزش‌هاي دفاع مقدس در فيلم‌ها در محوريت امور قرار داشت. كارگردان فيلم «حماسه مجنون» خاطر نشان كرد: امام خميني (ره) نسبت به هنر به ويژه سينما و تلويزيون بسيار حساس بودند به عنوان مثال سريال «پاييز بلند» آقاي نيك‌ نژاد و فيلم «گاو» مهرجويي را مورد تأئيد قرار دادند و با فيلم «سال‌هاي دور از خانه» (اوشين) به خاطر پيامدهاي نامطلوبش در الگوپذيري به شدت برخورد كردند.
 
شورجه: سينماي دهه 60 را مي‌توان سينماي منتسب به امام (ره) دانست چرا كه تمام جهت‌گيري‌ها و مسائل مطرح شده در فيلم‌ها براساس امر به معروف و نهي از منكر بود و انعكاس ارزش‌هاي دفاع مقدس در فيلم‌ها در محوريت امور قرار داشت.
 
 شورجه افزود: تمام اين واكنش‌ها نشان‌دهنده شخصيت فرهنگي امام خميني (ره) و حساسيت ايشان بر مقوله هنر بود، بر همين اساس نيز ايشان منشوري را طراحي كردند كه سينماي ما بايد در تبيين آن حركت مي‌كرد اما به نظر مي‌رسد سينماي ايران نتوانسته جهان‌بيني امام (ره) را در قالب اين منشور دنبال كند. كارگردان فيلم «عبور از خط سرخ» در تشريح اين وضعيت گفت: شرايط كنوني سينماي ايران ناشي از سايش اقتصادي، تغيير در جهان‌بيني برخي فيلمسازان و ذائقه مخاطبان است؛ گرچه نگاه صنعتي به سينما در جهان غرب صرف نظر از بحث گيشه و سرگرمي هدفمند است، شايد بهتر باشد اگر سينماي ايران خود را با رويكرد‌هاي غربي هماهنگ مي‌كند بايد به اين نكته نهفته در سينماي غرب نيز توجه كند. وي در پايان گفت: شايد اشكال اين رويكردها، عملكرد مديران فرهنگي باشد كه باعث مي‌شود فيلمسازاني همچون من به خاطر كمبود منابع مالي چند سال يكبار فيلم بسازند يا برخي تنها به گيشه فكر كرده، بعضي براي جشنواره‌هاي خارجي فيلم ساخته و با گرفتن جايزه‌هاي رنگارنگ اهداف آن جشنواره‌ها را محقق كنند كه متأسفانه دهن‌كجي به خون شهدا است.
 

 

دریافت کد : توجه : شما میتوانید با تغییر مقادیر width و height در کد فوق عرض و ارتفاع دلخواه خود را تنظیم کنید.
نظر شما :
captcha
  • محل تبلیغ شما در پورتال مناظره و گفتگو
منشور ماندگار/ شرح وصیت نامه ی حضرت امام خمینی(ره)
 
برای قدر شناسی وحفظ حرمت هنرمندان کدامیک از راهکارهای زیر را بر سایر گزینه ها ترجیح می دهید؟
اصلاح قوانین وتنظیم و ایجاد قوانین همایتی مخصوص هنرمندان در مجلس
57%
 
تکریم هنرمندان از طریق برگزاری همایش های تجلیل وقدردانی
21%
 
استفاده از هنرمندان درعرصه های مختلف مدیریتی کشور
21%
 
ویژه برنامه چهره های ماندگار | داوود رشیدی در گفتگوی زنده | 30 آبان ماه 1387
٢٤:٥٧
ویژه برنامه چهره های ماندگار | داوود رشیدی در گفتگوی زنده | 30 آبان ماه 1387
بازدید : ١٥٢
ایتالیایی‌ها نسبت به ایران خوش بین هستند | پای صحبت‌های رایزن فرهنگی ایران در ایتالیا
ایتالیایی‌ها نسبت به ایران خوش بین هستند | پای صحبت‌های رایزن فرهنگی ایران در ایتالیا
بازدید : ٦٠٧
حرف امام (ره) را در سینما سرلوحه کارم قرار دادم/ ممنوع‌الکار شدنم مثبت بود | نشست عوامل «پنج ستاره»
حرف امام (ره) را در سینما سرلوحه کارم قرار دادم/ ممنوع‌الکار شدنم مثبت بود | نشست عوامل «پنج ستاره»
بازدید : ١٧٨٥
امام(ره) از شهید چمران خواست در ایران بماند | گفتگو با مهدی چمران در برنامه شناسنامه
٥٦:٠١
امام(ره) از شهید چمران خواست در ایران بماند | گفتگو با مهدی چمران در برنامه شناسنامه
بازدید : ٢٩٠٥
فعالیت های مبارزاتی انقلابیون در سال های قبل از انقلاب 57 | در گفتگو با مهندس اصغر جمالی فرد
٤٣:٥٤
فعالیت های مبارزاتی انقلابیون در سال های قبل از انقلاب 57 | در گفتگو با مهندس اصغر جمالی فرد
بازدید : ٤٥٧٢
نوآوری در ساخت تار برای نخستین‌بار در دنیا | گفتگو با هنرمند ملایری دارنده‌ی مهر اصالت یونسکو
نوآوری در ساخت تار برای نخستین‌بار در دنیا | گفتگو با هنرمند ملایری دارنده‌ی مهر اصالت یونسکو
بازدید : ٢١٥٥
مصاحبه امام خمینی با خبرنگاران خارجی در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی
٠٩:٠٣
مصاحبه امام خمینی با خبرنگاران خارجی در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی
بازدید : ٤٩٩٩
میراث دار هنرهای از یاد رفته | گفتگو با دکتر محمد مهدی هراتی - بخش سوم
میراث دار هنرهای از یاد رفته | گفتگو با دکتر محمد مهدی هراتی - بخش سوم
بازدید : ٢٨٠٢
مصاحبه با استاد محمود فرشچیان
مصاحبه با استاد محمود فرشچیان
بازدید : ٦٦٣٣
  • محل تبلیغ شما در پورتال مناظره و گفتگو