صادق آهنگران گفت: الان چیزی که برایم اهمیت دارد این است که همه نوحه‌ها و اجراها، چه به لحاظ صوتی و تصویری، چه به لحاظ مستندات مکتوب، جایی ثبت و جاودانه شده و آن همه زحمات در جایی محفوظ است.

هفته گذشته، مجموعه خاطرات و نوحه‌های حاج صادق آهنگران در سال‌های دفاع مقدس، در قالب اثری به نام «کتاب آهنگران» توسط «نشر یا زهرا(س)» منتشر شد.

این کتاب که به همت «علی اکبری مزدآبادی» تالیف  و چاپ شده است، دارای صدها صفحه از خاطرات، تصاویر و نوحه‌های حاج صادق آهنگران، به علاوه دو لوح فشرده حاوی صدها دقیقه از نوحه‌های ایشان به صورت صوتی و تصویری است. به مناسبت انتشار این کتاب، فارس ، گفتگویی کوتاه داشت با حماسه‌خوانِ محبوب دفاع مقدس، حاج صادق آهنگران.

Description: http://media.farsnews.com/media/Uploaded/Files/Images/1391/09/28/13910928000091_PhotoL.jpg

 

* اگر دوراندیشی می‌کردم خاطرات زمان جنگ را همان موقع می‌نوشتم

 

جناب آهنگران، شما علاوه بر این که از ذاکران اهل بیت علیهم‌السلام هستید، شناخته‌شده ترین مداح و حماسه‌خوانِ سال‌های دفاع مقدس هم به شمار می‌روید. الان حدود سی سال از آغاز جنگ و دو دهه از پایان می‌گذرد چرا چاپ چنین اثری این قدر به تاخیر افتاد؟

راستش اگر به من بود، چنین چیزی حالاحالاها منتشر نمی‌شد. من علی رغم بازنشستگی هنوز هم ازدحام کاری زیادی دارم و دائم‌السفر هستم. اما شاید این‌ها بهانه‌ای باشد برای توجیه کوتاهی‌هایم. من در طول سال‌های جنگ، این دقت نظر را نداشتم که خاطرات و مشاهداتم را برای نسل‌های آینده ثبت کنم تجربه قبلی هم نداشتم که بدانم این کار چقدر لازم است. اصلا فکر این نبودم که هر لحظه از آن سال‌ها چه اهمیت و ارزشی دارد.

هشت سال جنگ شد و من تقریبا در تمام یگان‌ها و قرارگاه‌ها، در کنار بچه‌ها بودم. چه کتاب‌ها می‌توانستم از رشادت و حماسه‌های بچه‌های رزمنده که شاهدشان بودم بنویسم اما آن روزها چنین دوراندیشی‌هایی نداشتم. حالا هم دو دلیل باعث شد که در این ماجرا وارد شوم. یکی همین برادرمان، جناب اکبری بود که با سماجتِ ماشاءالله مثال زدنی، پای کارش ایستاد و به سرمنزل مقصودش رسید.

یکی دیگر هم خاطرات پراکنده‌ای بود که این طرف و آن طرف از من نقل و منتشر شده بود و بازخورد مفید و موثری که دیدم مرا به این نتیجه رساند که باید برای تدوین خاطراتم اقدام کنم. اما حالا که به فکر افتاده‌ام و حساب کار دستم آمده، متوجه شدم که خیلی از موارد را فراموش کرده‌ام و حافظه‌ام یاری نمی‌کند. من اساسا حافظه ضعیفی دارم. خیلی از بچه‌های جنگ و دوستان هستند که مرا می‌بینند و می‌گویند یادت هست در فلان جا چه شد و چه اتفاقی افتاد. آن‌ها تعریف می‌کنند اما من اصلا به خاطر نمی‌آورم. اما در هر حال تا جایی که در بضاعت ذهنم بود با پیگیری‌ها‌ی منحصربه‌فرد آقای اکبری توانستم خاطراتی را بیان کنم که انشاءالله مفید به فایده باشد.

 

* گفتند خاطراتت ارزش چاپ شدن ندارد

 

اولین بار بود کسی برای ثبت خاطرات شما اقدام می کرد؟

نخیر. در طول این سال‌ها چند باری آمدند از طرف جاهای مختلف. از ارشاد اسلامی ، بنیاد حفظ آثار ، از تشکیلات جناب سرهنگی آمدند، آقای قدمی که از با سابقه‌های جمع آوری خاطرات بود آمد و کسان دیگری. منتهی هر کدامشان آمدند و یک سری چیزها از ما گرفتند و رفتند و دیگری خبری ازشان نشد. بهترینشان جناب آقای قدمی بود که آخرش گفت خاطراتت آن قدری نیست که ارزش چاپ شدن داشته باشد. من هم که ایشان را اهل فن می‌دانم، با شنیدن این حرف کلا ناامید شدم. بعد از آن چند باری برای روزنامه‌ها و رسانه‌های دیگر صحبت‌‌هایی کردم.

این وقت دادن‌ها و آمدن و رفت‌های بی نتیجه، کلا مرا به این جمع بندی رساند که لابد حرف حسابی برای گفتن ندارم و برای همین برای ثبت خاطرات دیگر ذوقی نداشتم. درباره نوحه‌ها و اجراهای زمان جنگ هم، در ذهنم این بود که، همه آن‌ها به صورت متفرقه در اختیار بچه‌های جنگ هست و انشاءالله حفظ و ثبت خواهد شد و هیچ فکر و نیتی برای گردآوری آن‌ها و مجتمع کردنشان به این صورت فعلی نداشتم. حالا هم که به لطف خدا و عنایت شهدا و زحمت بر و بچه‌های نشر «یا زهرا» مخصوصا برادر اکبری، همه این مسائل محقق شده.

 

* خوشحالم که نوحه‌های زمان جنگ ماندگار شده است

 

پس از این کتاب راضی هستید؟

الان چیزی که بیشتر از هرچیزی برایم اهمیت دارد این است که همه نوحه‌ها و اجراها، چه به لحاظ صوتی و تصویری، چه به لحاظ مستندات مکتوب، و جایی ثبت و جاودانه شده و آن همه زحمات شاعر کارهای من، جناب حبیب الله معلمی ، و بچه های دیگر مثل سیف الله معلمی و جواد معلمی و دیگرانی که نشستند، برای شعرها سبک درست کردند، زحمتی که برای رساندن این شعرها و اجرا ها به تیپ و لشکرها کشیده می‌شد، حالا دیگر در تاریخ گم نمی‌شود و همه در یک جایی محفوظ و مضبوط شده است. این آقای معلمی شب تا صبح بیداری می‌کشید، از سر کار کشاورزی می‌آمد، خودش و پسرانش با چه سختی‌ای نوحه‌ها و سبک‌ها را آماده می‌کردند. خیلی سخت بود. خدا می‌داند خیلی سخت بود. واقعا حالا که می‌بینم این‌ها منظم و مرتب شده و در دسترس عموم قرار گرفته است خیلی خوشحالم. قطعا این ‌ا خیلی مفیدتر از خاطرات خودم هستند.

البته خاطرات شما هم بخش مهمی از تاریخ جنگ است؟

چه عرض کنم. من چند بار شنیده‌ام که حضرت «آقا» تاکید داشته‌اند باید آن چه در دوران دفاع مقدس واقع شده به صورت دست نخورده در تاریخ ثبت شود و این بچه‌ها، خاطرات و اجراهای من را به صورت دست نخورده ارائه کرده‌اند و مستندات صوتی و تصویری آن را هم به کتاب ضمیمه کرده‌اند. از این جهت امیدوارم این حرکت مورد تایید ایشان باشد. این را عرض کردم چون خیلی رضایت و تایید ایشان برایم مهم است.

قسمت اعظم این کتاب حاضر، شامل نوحه های شما است.حالا شما فکر می‌کنید تمام خاطراتتان همین است؟

من فکر می‌کنم آن چه در سینه و حافظه بچه‌های دیگر، خصوصا آنهایی که با هم حشر و نشر زیادی داشتیم، خیلی بیشتر از این حر‌ ها است. عرض کردم که بارها شده دوستان و حتی کسان ناآشنایی مرا دیده و برایم خاطراتی را از خودم تعریف کرده‌‌اند که کاملا فراموشش کرده بودم. رزمنده‌ای آمده و گفته یادت می‌آید فلان روز به سنگر ما آمدی و چنین و چنان شد، یا دوستش می‌گوید یادت می‌آید با هم رفتیم به فلان لشکر و برنامه داشتی و چه شد؟ من به جناب اکبری پیشنهاد دادم که برای جمع آوری این قبیل موارد هم اقدام کنند که ایشان گفت خودش چنین قصدی داشته و انشاءالله دنبالش را خواهد گرفت.

برای من که قابل قبول نیست خود شما بشتر از این چیزی به یادتان نیاید؟

حالا شاید هم اگر به ذهنم فشار بیاورم، چیزهای دیگری یادم بیاید ولی راستش بعید می‌دانم ، چون به نظر خودم ، به ذهنم فشار آورده ام و بیشتر از این چیزی گیرم نیامد.

 

* غلام کویتی‌پور در نوحه‌سرایی زمان جنگ نقش موثری داشت

 

با شما موافق نیستم ولی واگذار می‌کنیم به همت آقای اکبری و دوستانش در چاپ‌های بعدی انشاءالله. برای آخرین سوال لطف کنید بفرمایید پیشنهاد می کنید علاقمندان برای تکمیل پروسه خاطراتِ نغمه‌سرایان و حماسه خوانانِ جنگ، سراغ چه کسانی بروند؟

در درجه اول به نظرم غلام کویتی‌پور قرار دارد. غلام نقش زیادی در نوحه‌سرایی‌های زمان جنگ داشت و چند تا از تاریخی‌ترین شعرهایی که سر زبان‌ها افتاد،نوحه‌های ایشان بود. نمی‌دانم حالا چرا کناره گرفته اما ایشان خیلی زحمت کشید در این زمینه. حسین فخری که از یادگارهای جنگ و بچه‌های سپاه خرمشهر و شهید جهان آرا است. ایشان هم از نوحه‌خوان‌های محبوب زمان جنگ بود.حاج مهدی منصوری هم نباید فراموش بشود یا حاج احمد اصفهانی. من به این حاج مهدی منصوری می‌گفتم ماشاءالله تو چه انرژی‌ای داری. در تمام سال های جنگ، ایشان بیشترین اجراها را دارد و همیشه در بین یگان‌ها در تردد بود برای نوحه خوانی و انرژی دادن به بچه ها.

 

منبع : خوزنیوز

دریافت کد : توجه : شما میتوانید با تغییر مقادیر width و height در کد فوق عرض و ارتفاع دلخواه خود را تنظیم کنید.
نظر شما :
captcha
  • محل تبلیغ شما در پورتال مناظره و گفتگو
حاج صادق آهنگران: از چاپ خاطراتم ناامید بودم / خوشحالم که نوحه‌های جنگ ماندگار شد
 
الگو برداری جشنواره های ملی مثل جشنواره فیلم فجر از نمونه های خارجی مثل مراسم اسکار در این سال ها تا چه میزان به رشد فرهنگی کشور کمکم کرده است ؟
زیاد
38%
 
متوسط
20%
 
کم
41%