کارگردان نمایش «نویسنده مرده است» گفت: در این نمایش بیشتر به این توجه کردم که همه ما چقدر در زندگی امروزمان بازی می‌کنیم، چقدر چهره دیگری از خودمان نشان می‌دهیم و تلاش می‌کنیم خودمان را جور دیگری نشان دهیم.
 
به گزارش فارس، نمایش «نویسنده مرده است» به نویسندگی و کارگردانی آرش عباسی چندی است که در تالار حافظ به صحنه می‌رود. این نمایش با بازی لادن مستوفی و آرش عباسی در ایران و خارج از کشور اجرا داشته است و اکنون نیز سومین بازی است که این نمایش در تهران به صحنه می‌رود. درباره جزئیات این نمایش و دلائل کارگردان برای اجرای چند باره آن با آرش عباسی کارگردان و بازیگر این نمایش به گفت‌وگو نشسته‌ایم که در ادامه می‌خوانید:
 
*جناب عباسی این سومین باری است که نمایش «نویسنده مرده است» در تهران اجرا می‌شود؛ قبلا هم خارج از ایران اجرا داشتید؛ چه شد بعد از چند اجرا باز هم کار را به صحنه برده اید؟
 
محتوای این نمایش درباره سینما است، قصه حول آدم‌های سینمایی می‌چرخد، یک سوپراستار سینما و روابط کاری و مشکلاتی که با آن دست و پنجه نرم می‌کند. طبیعتا این نمایش و موضوع آن از عشق و علائق من به سینما در دوران نوجوانی‌ام نشأت می‌گیرد، رویاهایی که زمانی به سینمای شهرمان داشتم و همه اینها ریشه اصلی این کار را تشکیل می‌دهد. بنابراین بنده بارها این نمایش را اجرا کردم، هم در ایران و هم در ایتالیا اما تفاوت این کار این است که قدری نگاهم به تئاتر تغییر کرده است، البته خیلی هم به نظرم طبیعی است و ممکن است برای هر کسی اتفاق بیافتد. بهرحال چون نمایشنامه را دوست دارم و احساس علاقه به آن می‌کنم احساس می‌کنم این نمایشنامه می‌تواند با هر قشری از مخاطبین ارتباط برقرار کند.
 
*پس مدت‌ها بوده که به فکر اجرای دوباره آن بوده‌اید؟
 
بله من معتقدم که تئاتر در این دو ـ سه سال اخیر با طیف وسیعی از مخاطبان روبه رو شده و دیگر شاید کمتر کسی باشد که این نمایش را قبلا دیده باشد، چرا که نسل تغییر کرده و از دور گذشته حدود شش سالی می‌گذرد نسل جدیدی از تماشاگران تئاتر اضافه شدند و دلم می‌خواست آنها هم تئاتر ما را ببینند.
 
*چطور شد که در این دوره خودتان ایفای نقش کردید؟
 
بهرحال این ایده در ذهن من بود و احساس می‌کردم بالاخره این کار را باید خودم بازی کنم و دوست داشتم فرصتی برایم پیش بیاید و این کار را انجام دهم چرا که روز اولی که این داستان را نوشتم تصورم این نبود که قرار است کسی دیگر بازی کند به همین دلیل الان فکر می‌کنم مخاطب باید بتواند با بازیگر ارتباط درستی برقرار کند و زندگی واقعی را در آن ببیند و این را بازیگری که سابقه بازیگری هم ندارد و البته بیشتر سابقه نوشتن دارد بهتر می‌تواند بازی کند. بنابراین من بازیگری هستم که در کار رئالیستی تلاش می‌کنم نزدیک به واقعیت بازیگرها شوم، برای نقش خانم مستوفی خیلی جستجو کردم تا به ایشان رسیدم کسی را می‌خواستم که نزدیک نقش باشد، درنهایت با ایشان هم بازی شدم.
 
*استقبال از نمایش تا به امروز چطور بود؟ درباره حضور آقای ایوبی و حواشی آن در افتتاحیه نمایش هم توضیح دهید.
 
من تصور می‌کنم استقبال خیلی خوب بوده اکثر هنرمندانی که کار را دیدند ، دوست داشتند و من پیشنهاد می‌دهم که کار را مردم ببینند، اما درباره آقای ایوبی باید بگویم که من خیلی به ایشان علاقه دارم از روز اول هم دلم می‌خواست که ایشان در مراسم افتتاحیه بیایند، اتفاقا سفری هم باید می‌رفتند اما به خاطر نمایش ما کنسل کردند، خیلی هم به من لطف کردند و باعث خوشحالی‌ام شدند. بنابراین هم من خودم به آقای ایوبی علاقه دارم و هم اینکه نمایش ما درباره سینما و مسائلی است که به دوران کاری خودشان هم بازمی‌گردد و در واقع با آن دست و پنجه نرم کرده‌اند، خودشان هم در پایان نمایش اشاره کردند که این فیلم درباره حمایت از فیلمسازان فیلم اولی که بهای سنگینی باید پرداخت کنند خیلی ارزشمند است به نظرم خیلی آقای ایوبی فرد مناسبی برای افتتاحیه نمایش بودند.
 
*نمایش قصد انتقال پیام یا مفهمومی خاص را دارد؟
 
البته من خودم زمانی که نمایشنامه را می‌نوشتم خیلی به پیام کار فکر نکردم به نظرم تئاتر رسالتش را انجام خواهد داد هدفی که خلق می‌شود بدون اینکه به زبان بیاید اگر کار درستی باشد تأثیرش را خواهد گذاشت. بنابراین من بیشتر به این توجه کردم که همه ما چقدر در زندگی امروزمان بازی می‌کنیم، چقدر چهره دیگری از خودمان نشان می‌دهیم و تلاش می‌کنیم خودمان را جور دیگری نشان دهیم، چون منافعمان گاهی به خطر می‌افتد که خود واقعی‌مان باشیم بنابراین مجبور هستیم برای اینکه خودمان را نشان دهیم بازی‌هایی را برای اطرافیان و آدم‌هایی که می شناسیم از صمیمی تا غریبه انجام دهیم. بنابراین زندگی امروز ما پر شده از بازی‌ها و چیزهایی که کمتر هر روز توجه می‌شود یعنی همان صداقت، که یک روز به وفور دیده می‌شد اما الان متأسفانه روز به روز کمتر می‌شود.
 
*تفاوتی بین متن کار در اجراهای گذشته تا اجرای کنونی وجود دارد؟
 
البته درباره متن کلیتی هست که به نظرم تغییرناپذیر است بنابراین به ساختار دست نزدم اما ویرایش‌ و بازنویسی کردم الان زمان نمایش 5 دقیقه نسبت به قبل بیشتر شده اما متن کوتاه تر است، یک جاهایی واقعا کمتر شده و احساس کردم لزومی ندارد اما چیزی که باعث شده زمان کار بیشتر شود اما ریتم تندتر و سریع تر پیش برود این بود که وقتی اجراهای قبلی را دیدم ،‌ متوجه شدم در این اجرا بیشتر ازهر چیز به سکوت و بازی‌هایی نیاز داریم که ارزش زیاد و حیاتی برای کار دارند. بنابراین برای این اجرا و نقش‌ها خیلی مکث کردم و به نظرم بهتر از قبل شده البته من نباید قضاوت کنم طبیعی است که من این کار را دوست داشته باشم وگرنه باید طبق روال قبل پیش می‌رفتم اما بهرحال انرژی که الان می‌گیریم بیشتر از گذشته است در نگاه دیگران هم احساس می‌کنم تحلیل‌ها نسبت به گذشته عوض شده و شکل دیگری به شخصیت‌ها گرفته است بنابراین ممکن است از آن شیرینی و وجه تفریحی کار کم شده باشد یعنی شاید خنده تماشاگر کمتر شده اما من از اول هم به دنبال خنده نبودم در عوض محتوا بهتر شده است.
 
«نویسنده مرده است» نمایش تا 13 اردیبهشت ماه یعنی قبل از برپایی جشنواره تئاتر دانشگاهی در تالار حافظ به صحنه خواهد رفت.
دریافت کد : توجه : شما میتوانید با تغییر مقادیر width و height در کد فوق عرض و ارتفاع دلخواه خود را تنظیم کنید.
نظر شما :
captcha
  • محل تبلیغ شما در پورتال مناظره و گفتگو
کارگردان نمایش «نویسنده مرده است» گفت: در این نمایش بیشتر به این توجه کردم که همه ما چقدر در زندگی امروزمان بازی می‌کنیم، چقدر چهره دیگری از خودمان نشان می‌دهیم و تلاش می‌کنیم خودمان را جور دیگری نشان دهیم.
 
الگو برداری جشنواره های ملی مثل جشنواره فیلم فجر از نمونه های خارجی مثل مراسم اسکار در این سال ها تا چه میزان به رشد فرهنگی کشور کمکم کرده است ؟
زیاد
41%
 
متوسط
18%
 
کم
40%